อักษรควบ-อักษรนำ แยกให้ออก

    

อักษรควบและอักษรนำที่ใช้อยู่ในภาษาไทยนั้นเป็นผลมาจากการที่ไทยได้รับเอาภาษาอื่นเข้ามาใช้ จึงทำให้เป็นปัญหาสำหรับคนไทยในการออกเสียง แต่ทว่าก็เป็นการดีที่ทำให้มีถ้อยคำภาษาใช้ในภาษาไทยเพิ่มมากขึ้น

นักเรียนแยกได้หรือไม่ว่า อักษรควบ-อักษรนำแตกต่างกันอย่างไร

อักษรประสม คือ พยัญชนะ ๒ ตัว ควบกันและร่วมสระตัวเดียวกัน แบ่งออกเป็น ๒ ชนิด คือ อักษรควบ และ อักษรนำ

อักษรควบ คือ ร ล ว ควบหรือกล้ำอยู่ในสระตัวเดียวกันกับพยัญชนะอีกตัวหนึ่ง ถ้าออกเสียงกล้ำกันเป็นเสียงเดียว เรียกว่า อักษรควบแท้ เช่น ความ ครวญ คลาย แต่ถ้าไม่ออกเสียงตัวควบกล้ำ เช่น จริง ศรี สร้อย หรือ ออกเสียงเป็น ซ เช่น ทราย ทราม ทราบ เรียกว่า อักษรควบไม่แท้

อักษรนำ คือ พยัญชนะ ๒ ตัว ร่วมอยู่ในสระตัวเดียวกัน ออกเสียงเป็นสองพยางค์ พยางค์หลังออกเสียงเหมือนมี ห นำ เช่น  ขนม ถนน ตลาด แต่ถ้าเป็น ห นำอักษรต่ำเดี่ยว (ง ญ ณ น ม ย ล ร ว ศ ษ ส ฬ อ ฮ ) ไม่ออกเสียงพยางค์แรก เช่น หนู หงอย เหงา หรือ อ นำ ย ไม่ออกเสียงพยางค์แรกเช่นกัน เช่น อย่า อยู่ อย่าง

ถึงเวลาทดสอบแล้วค่ะ

๑.  ข้อใดมีพยัญชนะควบกล้ำน้อยที่สุด

     ก. ทุกข์ไม่กล้ำกรายหากบริโภคกวางทองตอนพฤกษาที่บ้านกฤษณ์

     ข. นึกแปลกใจไยแสร้งแกว่งไกวขรรค์ จะมุ่งผลาญชีพกันกระไรหรือ

     ค. กรมพละฯ ตระเตรียมแข่งตะกร้อตลอดเดือนมกราคมปีหน้า

     ง. ซึมเศร้าคร่ำครวญกลางหาดทราย ปริศนานี้ไกลเกินปัญญาแท้

เฉลย ข้อที่มีพยัญชนะควบกล้ำน้อยที่สุด คือ ข้อ ค มีคำควบกล้ำ ๔ คำ ได้แก่ กรม ตระ เตรียม กร้อ

๒. ข้อใดไม่มีอักษรนำ

     ก. แต่งดอกพริ้งผลัดฤดูอยู่ชั่วกาล

     ข. จึงเหมือนฉากขวากขวางกำบังอยู่

     ค. ใจจึงหน่ายจึงเหนื่อยจึงเมื่อยล้า

     ง. เป็นสื่อกลางแก่ใจรับใช้กัน

เฉลย ข้อที่ไม่มีอักษรนำเลย คือ ข้อ ง