GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ดวงชะตาชีวิต...ใครลิขิตขีดเขียน (2)


          เมื่อท่านอาจารย์ทำนายทายทักคนเกิดวันอาทิตย์เสร็จเรียบร้อย ทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นหัวเราะก๊าก...เพราะคาดไม่ถึงว่าคนหน้าตาขึม ๆ อย่างอาจารย์จะมีอะไรให้เราได้คลายเครียดจากการทำงาน พอมาพักสมองเปิดรับเรื่องเบา ๆ รู้สึกหายเหนื่อยคลายเครียดได้ดีทีเดียว มองโลกเป็นเรื่องขำ ๆ ขึ้นมาทันที เลยบอกให้อาจารย์ทำนายต่อสำหรับคนที่เกิดวันจันทร์และปิดท้ายด้วยวันอังคาร

          สำหรับคนที่เกิดวันจันทร์  ท่านทำนายทายทักไว้ว่า

          สำหรับคนที่เกิดวันอังคาร ท่านทำนายทายทักไว้ว่า

          “ช่วงนี้ถ้าเดินไม่ระวังอาจหกล้มเจ็บตัวเป็นที่อับอายเสื่อมเสีย
           ถ้าเจอหมาบ้าไม่ควรเข้าใกล้เป็นอันขาดเพราะอาจถูกกัด
           เมื่อหิวก็ควรหาอะไรกินเป็นการแก้เคล็ด
           เด็กเกิดวันนี้ถ้าเป็นผู้ชายจะไม่เป็นหญิง
           โตขึ้นมาอีกหน่อยจะสามารถใส่เสื้อผ้าเองได้
           เมื่อเติบใหญ่ต้องได้ไปทำบัตรประชาชนแน่นอน
           ในเรื่องความรัก
           หากมีแฟนอยู่แล้วก็จะเป็นคนที่เห็นหน้ากันก่อนที่จะเป็นแฟนกัน”

          “วันนี้หากใช้เงินมากเกินตัวอาจจะต้องไปกู้หนี้ยืมสินเขาได้
           ไปตลาดถ้าต่อราคามากๆ อาจถูกแม่ค้าด่า
           ให้รีบไปทำงานแต่เช้า ถ้าไปสายจะถูกครูปกครองจับ
           ถ้าปวดหัวก็ให้นอนพักผ่อน
           อย่ากินกาแฟก่อนนอนเพราะจะทำให้นอนไม่หลับ
           เด็กเกิดวันนี้ไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชายควรรีบทำสูติบัตร
           เมื่อถึงวัยเรียนก็ควรพาไปเข้าเรียน
           ถ้าเลี้ยงไม่ดีจะกลายเป็นโจรหรือติดยาบ้า
           ถ้าเลี้ยงดีอาจได้เรียนมหาวิทยาลัย”

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): uncategorized
หมายเลขบันทึก: 29029
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 2
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (2)

  • ทายแม่นมากเลยครับ
 

โห !!  นี่เราโชคดีนะเนี่ย ที่ถูกเลี้ยงมาอย่างดี  เหอ ๆ ได้เรียนมหาวิทยาลัยกับเค้าด้วย  อิอิ..ขอบคุณค่ะ อาจารย์  ไม่อย่างงั้นสงสัยหนูต้องเป็นโจร หรือติดยาบ้า แน่ ๆ เลย อิอิ..ขำ ๆ นะค่ะ อาจารย์อย่าคิดมากค่ะ  ....แต่ว่าอืมมมม !!  บางครั้งคนที่ถูกเลี้ยงมาไม่ดี   ไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย  ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นโจร หรือติดยาบ้าหรอกนะ  อาจารย์ว่าจริงไหมค่ะ   เพราะแต่ละคนอาจมีความจำเป็นและโอกาสของแต่ละคนไม่เท่ากัน   ดังนั้นในฐานะที่พวกเราเป็นอาจารย์หรือครู  เราพอจะสร้างโอกาสเหล่านั้นให้กับเด็ก ๆ ที่ด้อยโอกาสได้มั๊ย  น่าคิด  ๆ  จริงๆ  นะ

http://gotoknow.org/panarat