การหยิบของคนอื่นที่ไม่ใช่ของๆตนเองเป็นความตั้งใจหรือไม่เจตนา

เมื่อวานนี้ได้เดินทางไปจังหวัดสุราษฎร์ธานี ออกเดินทางจากบ้านปากพนังตั้งแต่ตอน 07.00 น.ไปถึงประมาณ 09.00น.ก็ประมาณ 2 ชั่วโมง

ที่จำเป็นเพราะพาลูกสาวไปสอบตำรวจ  และเป็นการเดินทางที่ไม่ได้เร่งรีบมากนัก   ต้องไปเร็วเค้ามีแผนที่ให้แล้วแต่ก็กลัวจะไปไม่ถูกเพราะไม่รู้จักเส้นทางหรือชื่อถนนที่จะไป  และจะได้สามารถมีเวลาแวะถามทางไปถึงทีหมายได้

งานนี้ก็ต้องขอบพระคุณ  คุณตำรวจที่กรุณาอำนวยความสะดวกให้ตลอดเส้นทาง  เพราะเข้าไปสอบตำรวจในตัวเมือง  ที่โรงเรียนเทศบาล 5  และกลัวว่าจะไปหลงทางอีก

  ใกล้ถึงที่หมายก็ยังไม่แน่ใจ   แวะถามทางกับคุณตำรวจอีกครั้งดีกว่า  ค่อยๆชลอรถ   โรงเรียนเทศบาล 5 อยู่ตรงใหนค่ะ

ป้ายข้างหน้าคุณประมาณ 100 เมตร เขียนด้วยสีฟ้าเลี้ยวเข้าไปเลยครับผม (คุณตำรวจคงรำคาญน่าดูที่จะถึงแล้วยังแวะถามอีก) มองไปเห็น......หัวเราะ ......ขอบคุณคะคุณตำรวจ โธ....ก็สายตามันสั้นมองไม่เห็น

นั่งรอหลายชั่วโมง   กรรมการก็มีการประชาสัมพันธ์เป็นระยะๆ

ผู้ชายนุ่งกางเกงขายาว  ใส่เสื้อสีสุภาพ  หากแขนยาวห้ามพับแขน  ห้ามรองเท้าแตะ

ผู้หญิง นุ่งกระโปรงเรียนร้อย  สวมรองเท้าหุ้มส้น ห้ามใส่รองเท้าแตะ

และใส่สร้อยคอ   แหวน   ตุ้มหู  นาฬิกา  และโทรศัพท์

ถึงเวลาเข้าห้องสอบ 12.30 น. ให้เข้าแถวรอหน้าห้อง

           กรรมตรวจทุกคนก่อนเข้าห้อง

ให้ทุกคนถอดรองเท้า  นาฬิกา  กระเป๋าดินสอ  วางไว้หน้าห้องสอบ  โทรศัพท์ให้ปิดเครื่อง

ห้ามออกก่อนเวลา สอบเสร็จเวลา 16.00 น. ให้ทุกคนวางปากกา  ตรวจความถูกต้อง  และทยอยกันออกมา

            ได้ยินเสียงประชาสัมพันธ์ว่า.......

             ใครที่หยิบนาฬิกาผิดไปกรุณาเอามาคืนด้วย....................

             ไปสอบเข้าเป็นตำรวจ  แต่ของๆคนที่วางไว้หน้าห้องสอบ  ยังหยิบผิดไปด้าย......

             แล้วหากว่าบังเอิญคนๆนั้นที่เข้าสอบ และสอบเข้าเป็นตำรวจไปได้จริงๆแล้วจะเป็นยังไง

            การหยิบของคนอื่นที่ไม่ใช่ของตนเองไป  เป็นความตั้งใจหรือไม่ได้เจตนา.....ของเค้ากันนะ