จาก…อ่าวลึกประชาสรรค์

      มุ่งมั่นสู่… พ่วงพรมครวิทยา

 

                        สิบแปดปี หนึ่งเดือน ที่ไปอยู่               ได้เรียนรู้ มากมาย หลายสถาน

            ได้เพิ่มพูน ความรู้ ประสบการณ์                      จากทุกท่าน ผ่านมา ค่าอนันต์

                        ที่สิบแปด ตุลา ห้าสองหก                    คำสั่งตก ให้ไป ‘ประชาสรรค์

            อาจารย์หนึ่ง ระดับสี่ ขณะนั้น                         ด้วยมุ่งมั่น ทำงาน โดยทันที

                        สอนวิชา ภาษาไทย หนึ่งปีเศษ            ด้วยสาเหตุ ขาดครู วิชานี้

            ท่านอาจารย์ ทรงชัย ดวงมณี                           มอบหน้าที่ หัวหน้า วิชาการ

                        รับผิดชอบ ดูแล งานวัดผล                  ทั้งม.ต้น ม.ปลาย ได้ประสาน

            ได้มุ่งมั่น พัฒนา วิชาการ                                 ประสานงาน กับทุกด้าน พัฒนา

                        ปีสองแปด สอนวิชา ภาษาอังกฤษ       การศึกษา บัณฑิต เอกภาษา

            อังกฤษตรง กับที่ ได้เรียนมา                           ควบคู่กับ พัฒนา หัวหน้างาน

                        วันที่เก้า กรกฎา ห้าสามหนึ่ง               จังหวัดจึง ส่งอบรม เตรียมบริหาร

            อาจารย์วิสูตร ขนอม ประสานงาน                  จนได้ผ่าน การอบรม สมใจปอง

                        นั่งตำแหน่ง ผู้ช่วย ระดับห้า                แต่สิบห้า พฤษภา ห้าสามสอง

            หยุดงานสอน มุ่งบริหาร ตามครรลอง             โดยจะต้อง ดูแลฝ่าย วิชาการ

                        ได้ร่วมกัน พัฒนา เต็มสามารถ            จนได้รับ การประกาศ เป็นสถาน

            ศึกษารับ รางวัล พระราชทาน                         ในปีการฯ ห้าสามห้า น่าภูมิใจ

                        ปีสามเจ็ด ผู้อำนวยการ ท่านเปลี่ยนให้   ดูแลฝ่าย ธุรการ สายงานใหม่

            งานทุกอย่าง สำเร็จ สมดั่งใจ                           เพราะว่าได้ ผู้ร่วมงาน ทุกท่านดี

                        ได้เรียนรู้ เชิงบริหาร จากหลายท่าน    ท่านอาจารย์ สมปอง(เพ็ชรยอด) คนแรกที่

            เป็นแบบอย่าง การบริหาร เป็นอย่างดี             ตอนอยู่ที่ โรงเรียน เอกชน

                        คนต่อมา เป็นท่าน อาจารย์วิสูตร         ท่านเป็นจุด เสริมเน้น ให้เห็นผล

            ที่โรงเรียน ปลายพระยาฯ พัฒนาตน                และนำผล ติดตัวมา พัฒนางาน

                        ที่อ่าวลึก ประชาสรรค์ ทันทีที่             โรงเรียนมี การมอบหมาย หลายสถาน

            ท่านผอ.เที่ยง ทองเทพ เป็นแบบการ                บริหาร ตามแบบ ฉบับตน

                        ท่านผอ. สิรัตน์(สุทธิดารา) มาอีกแบบ เพราะท่านแยบ ยลรู้แจ้ง แสวงผล

            เป็นแบบการ บริหาร แบบครองคน                 และครองตน ครองงาน ทุกด้านไป

                        ท่านผอ.พิทยา ปุริสชาติ                       เป็นแบบที่ ไม่อาจ จะลืมได้

            ท่านเป็นเหมือน พ่อพระ ในดวงใจ                  สถิตย์ใน ดวงใจ ของทุกคน

                         ท่านผอ. ชาตรี(สกุลบุญมา) คนล่าสุด   กลยุทธ์ บริหาร ประสานผล

            แบบฉบับ มีส่วนร่วม แสนแยบยล                   ทั้งครองคน ครองตน และครองงาน

                        อีกท่านหนึ่ง ซึ่งมี พระคุณยิ่ง               ท่านเป็นมิ่ง ขวัญม่วงขาว ราวพระ’บ้าน

            คอยช่วยเหลือ นักเรียนครู คุณูปการ                เป็นต้นแบบ บริหาร ประสานมวลชน

                        คืออาจารย์ ดวล ดำดี ผู้ก่อตั้ง               ท่านแรกนั่ง บริหาร บันดาลผล

            เป็นที่รัก ของครู ผู้บริหารทุกคน                      ตั้งแต่ต้น ต่อมา เป็นตำนาน

                        ก่อนสิบเจ็ด ธันวา กรมแต่งตั้ง             ผมไปนั่ง ตำแหน่ง ผู้บริหาร

            โรงเรียนพ่วง พรมคร วิทยาคาร                        สำนักงาน สามัญ สุราษฎร์ธานี

                        จะนำเอา ประสบการณ์ ที่ได้รับ             ไปเปลี่ยนปรับ ใช้ให้ สมศักดิ์ศรี

            ว่าไปจาก ‘ประชาสรรค์ การันตี                        ให้เป็นที่ เลื่องลือ ระบือดัง

ที่สิบสอง ธันวา ห้าสี่สี่                           สามัญกระบี่ มีหนังสือ ตามกรมฯสั่ง

            ให้รีบไป รายงานตัว อย่าพะวัง                          ตามคำสั่ง ภายใน สิบเจ็ดธันวา

                        เลยรีบไป รายงานตัว ด้วยร้อนจิต         ท่านผอ. โกวิทย์(นวลขาว) ให้ข้อคิดว่า

            ให้ตั้งใจ ทำงาน เต็มเวลา                                  เต็มความสา มารถมี ยินดีครัน

                        ท่านบอกว่า ท่านเอง เคยตั้งเป้า            แค่ได้เข้า เป็นครู ตามที่ฝัน

            ก็รู้สึก ภูมิใจ ในชีวัน                                       แต่กรมนั้น ไว้วางใจ ให้ทำงาน

                        เป็นครูใหญ่ อาจารย์ใหญ่ ในที่สุด       จนสูงสุด ในตำแหน่ง สายบริหาร

            คือให้นั่ง ตำแหน่ง ผู้อำนวยการ                      บริหาร โรงเรียน กรมสามัญ

                        ไม่แค่นี้ กรมยังมี คำสั่งให้                   ตัวท่านได้ นั่งตำแหน่ง สูงกว่านั้น

            ให้ท่านเป็น ผู้แทน กรมสามัญ                        ผู้อำนวยการ สามัญ สุราษฎร์ธานี

                        ท่านสำนึก ในบุญคุณ ของกรมยิ่ง       ทำทุกสิ่ง ให้ดีเลิศ ประเสริฐศรี

            อย่างทุ่มเท ใจกาย ถวายชีวี                             ทำหน้าที่ ไม่บกพร่อง สนองพระคุณ 

                        ฟังโอวาท ท่านผอ. ขอน้อมรับ            ให้สมกับ ที่กรม ได้เกื้อหนุน

            จะทำงาน ไม่บกพร่อง สนองพระคุณ             กราบขอบคุณ ท่านผอ. ที่กรุณา

                        แต่เพราะเป็น คำสั่ง กระชั้นชิด           ภารกิจ คั่งค้าง หลายอย่างหนา

            ต้องขอช่วย ราชการ หลายเพลา                     วันที่เจ็ด มกรา ค่อยไปกัน      

                        ชาวม่วงขาว ดีใจ กันยกใหญ่              สู่โลกกว้าง ทางใหม่ ดั่งใจฝัน

            ศุกร์สิบสี่ ธันวา ย่ำสายัณห์                              พร้อมใจกัน เลี้ยง’ยินดี มีน้ำใจ

                        ต้องขอกราบ ขอบคุณ ทุกทุกท่าน       ช่วยให้งาน สำเร็จ สมดังใฝ่

            ที่ผ่านมา หากผิดพลาด ขออภัย                        ทั้งกายใจ วาจา ขอขมาที

                                                                                        (มีต่อ...หน้า ๒)