GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

วงสนทนาที่ไม่เป็นทางการ

เมื่อวันที่ 20 - 21 สิงหาคมที่ผ่านมามีโอกาสได้นำนักเรียน - นักศึกษาไปปลูกไผ่ที่จังหวัดราชบุรี วันที่ 20 พวกเราเหนื่อยกันมากเลยไม่มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ พอวันที่ 21 พากันขึ้นรถไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติไทยประจัน น้องหนุ่มจากศูนย์ประสานงาน สกว.สมุทรสงคราม ขับรถพาพวกเราขึ้นไปถึงห้วยที่ 5 โดย ได้หยุดพักพูดคุยกันที่ห้วยที่ 2 ซึ่งมีกระท่อมไม้ไผ่หลังเล็กๆ เวทีที่ไม่เป็นทางการแบบนี้ดูเด็กๆ ชอบเพราะไม่มีอะไรมาบีบบังคับ การเรียนรู้จากการพูดคุยเป็นการเปิดให้ใครอยากพูดก็พูดใครอยากคุยอะไรก็คุยไม่เน้นเนื้อหาสาระแต่สรุปผลการพูดคุยกลับได้ความรู้ทางการเกษตรมากมาย ถ้าคนเป็นครูไม่ติดยึดว่าตัวเป็นผู้สอนอย่างเดียว สิ่งที่ได้รับฟังจากเด็กๆ เป็นเนื้อหาที่คาดไม่ถึงจริงๆ ทุกคนมีความรู้จากการอ่านได้เท่าๆกัน แต่หลายคนมีความรู้จากการที่ตัวเองประสบและได้ปฏิบัติมาฝังลึกอยู่ในคนๆ นั้นได้ไม่จำกัดเพศและไม่จำกัดวัย เวทีแลกเปลี่ยนวันนั้นน้องหนุ่มได้เล่าเรื่องราวของคนทำไร่สับปะรด ต่อมาได้พูดคุยถึงการปลูกพืชเชิงเดี่ยว คุยถึงแปลงไผ่ว่าเราน่าจะทดลองทำอะไรให้มีลักษณะผสมผสานและอิงธรรมชาติให้มากที่สุด ตกผลึกถึงการเรียกร้องให้กลับคืนสู่ธรรมชาติได้ ทีแรกบอกกับพวกเด็กๆ ว่าต่อไปพวกเขาต้องสร้าง แต่เขาบอกว่าเขารับหน้าที่ซ่อมมากกว่าเพราะสิ่งที่คนรุ่นพ่อแม่ให้แก่เขานั้นเป็นโลกที่ผุๆ พังๆ และบิดๆ เบี้ยวๆ มาก พวกเขาต้องซ่อมให้มันฟื้นกลับมา...ในขณะที่กระแสของวัยรุ่นสมัยใหม่เขากำลังต้องการไปสู่อาชีพที่สบาย และอยู่กับสิ่งก่อสร้างอยู่กับทุนนิยม แต่เด็กรุ่นใหม่จากโรงเรียนเกษตรนี่แหละเขาจะมีอาชีพที่มีความสุขอยู่กับธรรมชาติและมีวิถีชีวิตที่ไม่ต้องพึ่งพาวัตถุนิยมได้ แต่เป็นคนมีความรู้และจัดการตัวเองให้มีความสุขได้เป็นผู้ผลิตอาหารปลอดภัยเลี้ยงเพื่อนๆ ได้... ไม่นานนี้คงได้เห็นกัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): uncategorized
หมายเลขบันทึก: 2845
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 3
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

ฟัง (อ่าน) แล้วชื่นใจ อยากให้นักศึกษาที่อื่นๆได้เห็นตัวอย่างของเด็กรุ่นใหม่จากโรงเรียนเกษตรนี้บ้าง ...ใกล้ชิดธรรมชาติ ...ไม่ติดในบริโภคนิยม ... อิสระและมีความสุข

 

    รู้สึกได้เห็นพลังแห่งการเปลี่ยนแปลงของน้อง ๆ นักศึกษาจากการสนทนาพูดคุย ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการได้คุยกันอย่างอิสระจะนำไปสู่ขอคิดที่ดีๆ ที่ตามมา ทำอย่างไรให้ครู อาจารย์ รับพังน้อง ๆ นักศึกษามากขึ้น  พวกเราจะช่วยกันต่อไปเพื่อสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ที่แท้จริง

นี่คือ KM แบบที่ไม่เป็นทางการแบบหนึ่ง    มีผลทำให้เกิดความสัมพันธ์ที่ดี    และเกิดการเรียนรู้ด้วยกันทุกคนที่เข้าร่วม    ถ้าฝึก dialogue เสียหน่อย จะยิ่งดีครับ    หาหนังสือมาอ่านและทดลองฝึกกันเองก็ได้ครับ