เมื่อวันที่ 20 - 21 สิงหาคมที่ผ่านมามีโอกาสได้นำนักเรียน - นักศึกษาไปปลูกไผ่ที่จังหวัดราชบุรี วันที่ 20 พวกเราเหนื่อยกันมากเลยไม่มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ พอวันที่ 21 พากันขึ้นรถไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติไทยประจัน น้องหนุ่มจากศูนย์ประสานงาน สกว.สมุทรสงคราม ขับรถพาพวกเราขึ้นไปถึงห้วยที่ 5 โดย ได้หยุดพักพูดคุยกันที่ห้วยที่ 2 ซึ่งมีกระท่อมไม้ไผ่หลังเล็กๆ เวทีที่ไม่เป็นทางการแบบนี้ดูเด็กๆ ชอบเพราะไม่มีอะไรมาบีบบังคับ การเรียนรู้จากการพูดคุยเป็นการเปิดให้ใครอยากพูดก็พูดใครอยากคุยอะไรก็คุยไม่เน้นเนื้อหาสาระแต่สรุปผลการพูดคุยกลับได้ความรู้ทางการเกษตรมากมาย ถ้าคนเป็นครูไม่ติดยึดว่าตัวเป็นผู้สอนอย่างเดียว สิ่งที่ได้รับฟังจากเด็กๆ เป็นเนื้อหาที่คาดไม่ถึงจริงๆ ทุกคนมีความรู้จากการอ่านได้เท่าๆกัน แต่หลายคนมีความรู้จากการที่ตัวเองประสบและได้ปฏิบัติมาฝังลึกอยู่ในคนๆ นั้นได้ไม่จำกัดเพศและไม่จำกัดวัย เวทีแลกเปลี่ยนวันนั้นน้องหนุ่มได้เล่าเรื่องราวของคนทำไร่สับปะรด ต่อมาได้พูดคุยถึงการปลูกพืชเชิงเดี่ยว คุยถึงแปลงไผ่ว่าเราน่าจะทดลองทำอะไรให้มีลักษณะผสมผสานและอิงธรรมชาติให้มากที่สุด ตกผลึกถึงการเรียกร้องให้กลับคืนสู่ธรรมชาติได้ ทีแรกบอกกับพวกเด็กๆ ว่าต่อไปพวกเขาต้องสร้าง แต่เขาบอกว่าเขารับหน้าที่ซ่อมมากกว่าเพราะสิ่งที่คนรุ่นพ่อแม่ให้แก่เขานั้นเป็นโลกที่ผุๆ พังๆ และบิดๆ เบี้ยวๆ มาก พวกเขาต้องซ่อมให้มันฟื้นกลับมา...ในขณะที่กระแสของวัยรุ่นสมัยใหม่เขากำลังต้องการไปสู่อาชีพที่สบาย และอยู่กับสิ่งก่อสร้างอยู่กับทุนนิยม แต่เด็กรุ่นใหม่จากโรงเรียนเกษตรนี่แหละเขาจะมีอาชีพที่มีความสุขอยู่กับธรรมชาติและมีวิถีชีวิตที่ไม่ต้องพึ่งพาวัตถุนิยมได้ แต่เป็นคนมีความรู้และจัดการตัวเองให้มีความสุขได้เป็นผู้ผลิตอาหารปลอดภัยเลี้ยงเพื่อนๆ ได้... ไม่นานนี้คงได้เห็นกัน