ดนตรีพื้นบ้านภาคเหนือ มีการพัฒนากันอย่างแพร่หลาย มีการฝึกสอนกันตามหมูบ้านต่าง ๆ วงดนตรีพื้นบ้านภาคเหนือมีด้วยกันหลายประเภท ดังเช่น วงสะล้อ ซอ ซึง วงปี่พาทย์เมืองเหนือ วงขับซอ ทั้งนี้การฝึกฝนสืบทอดทางดนตรีพื้นบ้านเป็นไปตามสายเลือด สืบต่อกันมา ดังนั้นดนตรีพื้นบ้านภาคเหนือจึงเป็นดนตรีที่ไม่มีแบบแผนแต่คงรักษาไว้ซึ่งความเป็นเอกลักษณ์ของตนเอง ของครอบครัว และตามสายที่ได้บรรเลงต่อกันมา ดนตรีพื้นบ้านได้มีการปรับให้เข้ากับปัจจุบันมีการเพิ่มเครื่องดนตรีสากลเข้าร่วมบรรเลงในวงแต่ละวง แต่ก็มีบางวงยังคงบรรเลงแบบเดิม ๆ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเครื่องดนตรี เป็นการอนุรักษ์ของโบราณไว้เพื่อสืบทอดการบรรเลงให้คงอยู่กับชนรุ่นหลังต่อไป