สักวาลมต้องไผ่เอนไล้ลู้                      ความหดหู้เข้ามาเยือนสะเทือนไหว

เหมือนวาโยยามเหมันต์พัดผ่านใจ          ให้อ่อนไกวตกต้องตามแรงลม