เทคนิคการตกปลาตระกูลปลาเนื้ออ่อน

ปลา กลุ่มนี้จัดอยู่ในกลุ่มของปลา “เนื้ออ่อน” ที่นับวัน จะหาตกยากขึ้นเรื่อย ๆ

ซึ่ง แบ่งแยกออกเป็นแต่ละชนิด คือ

1. ปลาน้ำเงินหรือปลานาง

2. ปลาคางเบือนหรือปลาเบี้ยว

3. ปลาเนื้ออ่อนหรือปลาแดง

4. ปลาชะโอนหรือปลาเซียม

5. ปลาก้างพระร่วง

ปลาทั้ง 5 ชนิดนี้จัดเป็นปลาล่าเหยื่อเป็นอาหาร กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเช่นลูกปลา

ปลาขนาดเล็ก กุ้งฝอย แมลงน้ำ แมลงสาบ แมลงแกลบ ไส้เดือนและเศษอาหารชนิดต่าง ๆ

พบมากที่แม่น้ำในเขตภาคกลาง เช่นเจ้าพระยา ท่าจีน แม่กลอง แควน้อย แควใหญ

่ แม่น้ำสาขาของเจ้าพระยา รวมทั้งตามเขื่อนขนาดใหญ่เช่นเขื่อนศรีนครินทร์

และเขื่อนเขาแหลมเป็นต้น

ชอบอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำไหลมากกว่าแหล่งน้ำนิ่ง ชอบว่ายเวียนหากินในเวลากลางคืน

ไล่กินลูกปลาลูกกุ้งตามประตูน้ำ สะพานและบริเวณหัวโค้งของแม่น้ำ

ออกหากินเป็นฝูงไล่ต้อนกินลูกปลากุ้งฝอยไปเรื่อย ๆ ยิ่งในช่วงฤดูน้ำแดงยิ่งดุชอบหากินตามท้ายเขื่อนท้ายประตูน้ำโดยว่ายออกกินลูกปลา

ลูกกุ้ง สัตว์น้ำขนาดเล็กและแมลงชนิดต่าง ๆ

เมื่อเข้าฤดูล่าเหยื่อของปลาในกลุ่มนี้ ชาวน้ำทั้งหลายก็จะไปขวนขวายหาเหยื่อ

ออกไปตกปลาเนื้อดีราคาแพงกัน โดยเหยื่อที่ชาวบ้านเขาหามาใช้ก็มีกุ้งฝอย ปลาซิว

ลูกปลาสร้อย แมลงสาบขาว แมลงแกลบไส้เดือนและลูกปลาที่อยู่ในตระกูลปลาตะเพียน

ที่กล่าวมาคือเหยื่อเป็น ๆ ทั้งสิ้น เพราะปลาในกลุ่มนี้ชอบกินเหยื่อที่มีการเคลื่อนไหวเป็นส่วนใหญ่เหยื่อตายจะ

ใช้ไม่ค่อยได้ผลนักเพราะขาดความเย้ายวนนั่นเอง

*วิธีการตก

สามารถตกได้ทั้งเหยื่อจริงและเหยื่อปลอมเหมือนปลาล่าเหยื่อทั่ว ๆ ไป ผิดกันที่แหล่ง

ที่เราจะตกเท่านั้นเอง ซึ่งแหล่งหากินของปลากลุ่มนี้จะอยู่ในบริเวณประตูน้ำ ตอหม้อ

สะพาน ปากคลองที่ติดแม่น้ำ หัวโค้งของแม่น้ำ แนวหินทิ้งและบริเวณปากแม่น้ำต่าง ๆ

ปลาในกลุ่มของปลาเนื้ออ่อนนี้พบมากที่สุดแถบภาคกลางตั้งแต่จังหวัดนครสวรรณ์

สิงห์บุรี อ่างทอง อยุธยา ปทุมธานี สุพรรณบุรี นครปฐม กาญจนบุรี ชัยนาท ลพบุรี

สระบุรี ปราจีนบุรี นครนายกฯ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นจังหวัดที่มีแม่น้ำสายหลักที่ไหลผ่าน

ภาคกลางทั้งสิ้น ทางภาคอีสานก็มีแม่น้ำโขง แม่น้ำมูลและแม่น้ำชี

ภาคใต้ก็ที่แม่น้ำตาปีแต่ก็ไม่มากนัก ส่วนทางภาคกลางพบมากที่แม่น้ำเจ้าพระยาตั้งแต่

ปากน้ำโพนครสวรรค์ไล่ลงมาที่ชัยนาท สิงห์บุรี อ่างทอง อยุธยา ปทุมธานีฯ นี่คือแหล่งหมายและทำเลที่เราสามารถหาปลาในกลุ่มนี้ได

การตกปลาด้วยเหยื่อจริงนั้นสามารถตกได้ทั้งแบบหน้าดินและทุ่นลอยขนาดเล็ก

คล้ายการตกปลาหมอบ้านเรานั่นแหละ ใช้ตัวเบ็ดขนาดเล็กเบอร์ 4-5 เกี่ยวกุ้ง

หรือแมลงแกลบตกในบริเวณที่น้ำไหลวนเอื่อย ๆ หรือใช้ปลาซิวตัวเล็ก ๆ เกี่ยวก็ได้สำหรับทุ่นลอย

ส่วนการตกแบบหน้าดินนั้นก็ใช้ตะกั่วเม็ดที่พอสู้น้ำไหว อย่าให้ใหญ่นักเพราะเมื่อตะกั่วตกกระทบผิวน้ำจะกระชากเหยื่อหลุดจากตัวเบ็ด

สายหน้าก็ใช้สายเอ็นธรรมดานี่แหละซัก 12 ปอนด์ก็พอ ยาวประมาร 1-2 ฟุต หากปลาตัวใหญ่ก็เพิ่มขนาดของสายลีดเดอร์แล้วแต่เห็นสมควร แต่พึงระลึกเสมอว่าสายใหญ่เหยื่อจะไม่เป็นธรรมชาตินะครับและทำให้ปลาละแวง

ไม่ยอมฉวยเหยื่อ อีกทั้งสายลีดเดอร์ที่ใหญ่จะมีน้ำหนักมากทำให้ปลาเหยื่อตายเร็ว

แต่ถ้าเหยื่อตัวโตก็หมดปัญ หาไป

ชื่อไทย ก้างพระร่วง

ชื่อสามัญ Glass Catfish

ถิ่นอาศัย สำธารในภาคใต้และตะวันออกของประเทศไทย

ลักษณะทั่วไป

ลำตัวยาวแบนช้างคล้ายกับปลาเนื้ออ่อนแต่มีขนาดเล็กกว่ามาก ลำตัวโปร่งในจน

สามารถเป็นโครงกระดูกภายใน มีหนวด 2 คู่ หนวดคู่แรกบนขากรรไกรบนมีขนาด

ยาวและชี้ไปทางด้านหน้า ส่วนคู่ที่ 2 อยู่บนขากรรไกรล่างมีขนาดสั้น ครีบหลังมี

ขนาดเล็กและสั้นมากจนแทบมองไม่เห็น ครีบกันยาวจนถึงครีบหาง ชอบลอยตัวอยู่กับที่และรวมตัวกันเป็นฝูงจัดเป็นปลาที่เหมาะจะนำมาเลี้ยงเป็นปลา

สวยงามมากเนื่องจากเป็นปลาที่มีลักษณะแปลก เลี้ยงง่ายและขนาดพอเหมาะขนาด

โดยทั่วไปเฉลี่ยประมาณ 8-10 ซม. สูงสุดไม่เกิน 15 ซม. ปัจจุบันได้มีผู้รวบรวมปลาชนิดนี้ส่งไปจำหน่ายต่างประเทศเป็นจำนวนมาก

ผลพลอยได้ในการตกปลาด้วยเหยื่อเป็นก็คือเราจะไปคาดหวังกับปลาเนื้ออ่อนเพียง

อย่างเดียวไม่ได้ ยิ่งถ้าเป็นการตกแบบหน้าดินด้วยแล้วปลาที่จะเข้ามาฉวยเหยื่อเรา

นั้นอาจเป็นไปได้ทุกชนิดในกลุ่ม ของปลาล่าเหยื่อที่อยู่ในบริเวณนั้นเช่นปลากราย

ปลาสลาด ปลากด ปลาเค้า ปลากระทิง ปลาเค้า ปลาม้า ฯลฯ มันเป็นไปได้ทั้งสิ้น

เพราะล้วนเป็นปลาที่มีนิสัยการกินเหมือน ๆ กัน อย่าประมาทไปเชียวนะ

การตกปลาแม่น้ำนั้นมันเป็นอะไรที่คาดการณ์ยากไม่มีความแน่นอนจึงทำให้การ

ตกปลาแม่น้ำในบ้านเราเป็นมนต์เสน่ห์ที่หลาย ๆ คนหลงใหลมิเสื่อมคลาย



ชื่อไทย เนื้ออ่อน ชะโอน หน้าสั้น สยุมพร

ชื่อสามัญ Butter Catfish

ถิ่นอาศัย แม่น้ำลำคลองในภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ลักษณะทั่วไป

ลำตัวค่อนข้างยาว แบนช้าง แนวสันหลังเกือบเป็นเส้นตรง ลำตัวไม่มีเกล็ด มีสีค่อนข้าง

คล้ำและสีลวดลายจาง ๆ เป็นลักษณะกระดำกระด่างที่ข้างตัว เหนือครีบอกมีจุดดำ

ขนาดใหญ่สังเกตได้ง่าย ปากเชิดขึ้นด้านบนขากรรไกรล่างยื่นยาวกว่าขากรรไกร

มีหนวด 2 คู่ แพนหางบนกว้างแพนหางล่างเล็กน้อย ครีบหลังมีขนาดเล็ก เป็นปลา

ที่มีขนาดเล็กคือมีความยาวประมาณ 19-24 ซม. แต่เมื่อโตเต็มที่อาจยาวถึง 45 ซม. มีเนื้อมากและรสดีที่สุดในจำพวกปลาเนื้ออ่อน นิยมนำมาปรุงเป็นอาหารในรูป

ปลาสดและรมควันเป็นปลาแห้ง จึงมีราคาดีและเป็นที่นิยมรับประทานมาก

ปัจจุบันเป็นปลาที่หายากในภาคกลาง แต่ยังมีมากทางลุ่่ม น้ำโขงโดยเฉพาะ

ในทะเลสาบประเทศเขมร

*การตกปลาด้วยเหยื่อปลอม

ปลาตระกูลเนื้ออ่อน (ขอเรียกรวม ๆ กัน) สามารถที่จะตกด้วยเหยื่อปลอมก็ได้

โดยใช้เหยื่อตัวเล็ก ๆ ตั้งแต่สปินเนอร์ สปูน ปลั๊ก จิ๊ก (เหยื่อขนนก) สามารถนำมา

ใช้ตกได้ทั้งนั้น โดยใช้ตีในบริเวณที่น้ำไหลไม่แรงนัก ตามปลายน้ำที่มีฝูงปลาเล็กกระโดดหนีการไล่ฮุบจากปลาใหญ่หรือในบริเวณท้าย

ประตูน้ำ ตอหม้อสะพาน ปากคลองและปากน้ำที่มีน้ำสองสายไหลมาบรรจบกัน

การใช้งานก็ตีลากไปตามแนวทวนน้ำ หมุนกรอเก็บสายไม่ต้องเร็วนักเพราะน้ำไหลอยู่แล้ว

*การประกอบชุดตกแบบ “หน้าดิน”

ข้อควรจำ:

สายเอ็นที่ใช้ทำสายลีดเดอร์นั้นควรจะตรวจอยู่บ่อย ๆ เพราะพวกปลาเนื้ออ่อนมีฟัน

ซี่เล็ก ๆ เป็นแถวที่ทำให้สายเอ็นเป็นขุยได้ เมื่อปลดปลาออกจากตัวเบ็ดแล้วต้องตรวจ

หารอยขีดข่วนของฟันปลาด้วย ถ้าเป็นท่าไม่ดีก็ผูกใหม่จะได้ไม่เหวอ

*การประกอบชุดตกแบบ “ทุ่นลอย” *

เหยื่อที่ใช้ในการตกด้วยทุ่นคือกุ้งฝอย แมลงแกลบ แมลงสาบขาวหรือจะใช้ลูกปลาเล็ก ๆ ที่ทุ่นพอจะพยุงได้



1. สปินเนอร์

เบอร์ 1-3 แบบใบปลิว (ใบเรียว) จะได้ไม่ต้านน้ำมาก ถ้าเป็นแบบหยดน้ำก็เลือกเบอร์

1-2 ก็พอเพราะถ้าใหญ่จะต้านน้ำเกินไป ที่เหมาะสมสำหรับใช้กับน้ำไหลก็แบบใบ

ปลิวนั่นแหละดีที่สุด สีที่ใช้ก็ควรจะแวววาวฉูดฉาดซักหน่อย เช่นสีเงิน สีทอง สีรุ้ง

สีแดงวาว ๆ หรือจะเป็นสีสะท้อนแสงต่าง ๆ ก็ได้

2. สปูน

ตัวนี้ง่ายหน่อยเพราะมีให้เลือกใช้ไม่ค่อยมากสีนัก เพียงแต่เลือกขนาดเล็ก ๆ เข้าไว้

จะใช้สีเงินหรือสีทองก็ได้แต่เลือกเอาที่ตัวเรียว

3. ปลั๊ก

ตัวนี้ต้องใช้ทุนสูงหน่อยแต่ได้ผลดีมาก ที่ใช้ได้ก็อยู่ในกลุ่มของเหยื่อชนิดดำตื้นพวก

แฟตแรป แชดแรป หรือเคาต์ดาวน์ขนาดความยาวไม่เกิน 5 เซ็นติเมตร

จิ๊ก (เหยื่อขนนก)





ในบ้านเราไม่ค่อยจะได้รับความนิยมมากนัก หาซื้อยากไม่ค่อยจะมีใครเอาเข้ามาขาย

จริง ๆ จัง ๆ ถึงมีก็มีให้เลือกน้อยมาก ผู้เขียนเคยนำมาใช้ก็ได้ผลดีกับปลาล่าเหยื่อ

หลาย ๆ ชนิด แต่ไม่ยักจะมีใครนำเข้ามาขายหลาย ๆ ชนิดหลาย แบบคงจะได้

กำไรน้อยมั้งถึงไม่มีพ่อค้าคนใดสนใจ ขอโทษนอกเรื่อง ส่วนสีที่น่าสนใจก็เป็นพวก

สีสด ๆ เช่นเหลืองแสดและแดง

การใช้เหยื่อปลอมจะมีข้อจำกัดอยู่อย่างหนึ่งคือไม่สามารถที่จะใช้ได้ในเวลากลางคืน

เพราะขาดองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดในการตกปลาด้วยเหยื่อปลอมก็คือ “แสง” แต่มีบางแหล่งที่เราไปตกปลาอาจจะมีแสงไฟบ้างเช่นตามสะพานใหญ่ ๆ ที่มีแสงไฟ

สปอตไลต์ส่องสว่างกระทบผิวน้ำพอ เราก็สามารถตีเหยื่อปลอมได้และได้ผลดีเสียด้วยซิ เพราะแสงที่ส่องกระทบผิวน้ำนั้นอยู่ในวงจำกัดทำให้เหยื่อปลอมที่ถูกลากผ่านในบริเวณ

ที่มีแสงสว่างส่องกระทบ ทำให้เป็นจุดเด่นในสายตาของเหล่านักล่าทั้งหลายหมาย

ตกปลาใต้สะพานใหญ่ ๆ จึงมักจะเห็นนักตกปลาบางท่านตีเหยื่อปลอมในเวลากลางคืน

ซึ่งหลายคนอาจจะมองว่า “ไอ้นี่ถ้าจะบ้า” ตีเหยื่อปลอมหาพระแสงอะไรวะตอนกลางคืน แต่ไม่ช้าไม่นานก็อาจนั่งอ้าปากค้างเมื่อไอ้บ้าคนนั้นตกปลาด้วยเหยื่อปลอมในเวลา

กลางคืนแล้วได้ปลาตัวงามขึ้นมาต่อหน้าต่อตา ทีนี้แหละเจ้าประคุณเอ๋ย! เหยื่อปลอมไม่รู้กี่สิบสายพันธุ์ก็ปลิวว่อนเต็มไปหมด ไม่เห็นผลจริงก็คิดไม่ถึงหรอกฮะฮ้า!

ก็คงพอจะทราบถึงการตกปลาในตระกูลปลาเนื้ออ่อนกันแล้วนะครับทั้งการตกแบบหน้าดิน แบบทุ่นลอยและการตกด้วยเหยื่อปลอมซึ่งสามารถทำได้ทั้งนั้น



“น้ำเงินคือเงินยวง ขาวพรายช่วงศรีสำอางค์”

ไม่เทียบเปรียบโฉมนาง งานเรืองเรื่อเนื่อสองสี”

(จาก กาพย์เห่เรือนิราศพระบาท ผู้ทรงประพันธ์ เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ “เจ้าฟ้ากุ้ง” พศ.2248-2289)

ชื่อไทย น้ำเงิน

ชื่อสามัญ Sheathfish

ถิ่นอาศัย แม่น้ำในภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ลักษณะทั่วไป

ลำตัวยาวเรียว ท่อนหางโค้งเล็กน้อย สันหลังบริเวณต้นคอลาดต่ำลงจะงอยปากแบน ปากกว้างมีฟันแหลมคมบนขากรรไกรทั้งสองข้าง นัยน์ตามีขนาดเล็กและอยู่เหนือมุมปาก ไม่มีครีบหลัง ครีบอกและครีบท้องมีขนาดเล็ก ครีบก้นยาว ครีบหางเป็นแฉกเว้าลึก ลำตัวมีสีขาวปนน้ำเงิน เมื่อถูกแสงสว่างจะปรากฏประกายสีน้ำเงิน เพศผู้และเพศเมียมีลักษณะภายนอกเหมือนกัน

เพียงแต่หาทำเลและแหล่งที่เหมาะสมในการตกเท่านั้นครับ...สวัสดีครับ