คำควบกล้ำ

          คำควบกล้ำ  คือ  คำที่มีพยัญชนะต้นสองตัวเรียงกัน ประสมสระเดียวกัน และอ่านออกเสียงพยัญชนะต้นทั้งสองตัวพร้อมกัน  พยัญชนะตัวควบมี 3 ตัว คือ     

1.      คำควบแท้

คือ  คำที่มีพยัญชนะ  2 ตัวเรียงกัน พยัญชนะตัวหลังเป็น ร ล ว    ประสมสระเดียวกัน เวลาอ่านจะออกเสียงพยัญชนะ ทั้ง  2   ตัว พร้อมกัน  แบ่งออกเป็น  3  ประเภท คือ

                   1.1  พยัญชนะตัวหน้า คือ  ตัว ก ข ค ต ป พ ควบกับตัว ร  เช่น      กรอบ  ขรุขระ  ครู  เตรียม  ปรับปรุง  แพรวพราว

                   1.2  พยัญชนะตัวหน้า  คือ  ตัว              ควบกับตัว ล เช่น     กลอง  ขลุ่ย  คลาน  ปลอมแปลก  ปรับปรุง  แพรวพราว

1.3            พยัญชนะตัวหน้า คือ ตัว ก ข ค ควบกับตัว ว เช่น 

   กวาง  ขวาน  ควาย

 

    2.      คำควบไม่แท้

คือ คำที่พยัญชนะต้นควบกับตัว ร  แต่ออกเสียงพยัญชนะตัวหน้าเพียงตัวเดียว หรือออกเสียงเปลี่ยนไปเป็นเสียงพยัญชนะตัวอื่นแบ่งออกเป็น  2  ประเภท คือ

                   2.1  พยัญชนะตัวหน้าเป็น         ควบกับตัว ร  จะออกเป็นเสียงพยัญชนะตัวหน้าเท่านั้น ไม่ออกเสียง ร ควบ เช่น

          จร  จริง       อ่านว่า         จิง

          ซร  ไซร้      อ่านว่า         ไซ้

          ศร  เศร้า      อ่านว่า         เส้า

          สร  สร้อย    อ่านว่า         ส้อย

                   2.2  พยัญชนะตัวหน้าเป็นตัว    ควบกับตัว    จะออกเสียงเป็น     เช่น

          ทร   ทราบ   อ่านว่า         ซาบ

          ทร   ไทร     อ่านว่า         ไซ

          ทร   อินทรี  อ่านว่า         อิน ซี

          ทร    พุทรา  อ่านว่า         พุด ซา