ดนตรีมีอะไรมากกว่าที่คุณคิด...

มาเล่นดนตรีกันเถอะคับ!

 

                 ผมก็เป็นอีกคนหนึ่งคับ...ที่ชอบและหลงในเสียงดนตรี...เท่าที่จำได้ผมเล่นดนตรีครั้งแรกตอนอายุ 14 ปี ตอนนั้นผมก็ไม่ได้อยากเล่นหรอกคับ แต่พอดีว่าวิชาเลือกดนตรีเป็นวิชาที่เพื่อนๆ บอกว่าเรียนแล้วสบายที่สุด อาจารย์ใจดี เซ็นชื่อแล้วไม่ต้องเข้าเรียนก็ได้ เลิกเรียนเร็ว ได้เกรดง่าย...ผมจึงตัดสินใจลงวิชาเลือกวิชานี้...เครื่องดนตรีที่ผมได้เรียนชิ้นแรกก็คือ ขลุ่ย ตอนนั้นผมคิดว่าขลุ่ยเป็นเครื่องดนตรีที่ง่าย แต่ความจริงแล้วไม่ง่ายอย่างที่คิด คือ เป่าให้เป็นเพลงก็พอเป่าได้คับ แต่ถ้าจะเป่าให้เพราะเนี่ย...ยากจริงคับ...นอกจากนี้ผมยังได้เรียน กลองแขก อีกด้วยคับ ซึ่งก็ไม่ใช่ง่ายๆเหมือนกัน...หลังจากที่ผมได้เรียนดนตรีแล้วทำให้ผมรู้ว่า การเล่นดนตรีนั้นไม่ใช่ง่ายๆเลยคับ...ต้องอาศัยความขยัน อดทน หมั่นฝึกซ้อม ที่สำคัญต้องอาศัยใจรักด้วย...

                หลังจากนั้นมาประมาณ 1 ปี ตอนนั้นผมอยู่ประมาณ ม.3 ตอนนั้นเป็นช่วงปิดเทอมคับ...เป็นเวลาที่ว่างมากอยู่บ้านตลอด ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวที่ไหน เพื่อนๆเขาไปเรียนพิเศษกันผมก็ไม่ยอมไปเรียน (ขี้เกียจ) ผมก็เลยเดินไปหาพี่ที่อยู่ข้างบ้านของผม ชื่อว่าพี่ปุ้ม ก็เห็นเขากำลังนั่งเล่นกีต้าร์อยู่ใต้ต้นไม้...ท่าทางจะสนุกดี ผมจึงเข้าไปนั่งคุยกับเขาและร้องเพลงด้วยกัน...ผมรู้สึกสนุกสนานมากเพราะผมชอบร้องเพลงคับ แต่เสียงไม่ค่อยเพราะเท่าไร...หลังจากวันนั้นมาผมตัดสินใจเก็บเงินร่วมกับพี่แท้ๆของผม เพื่อที่จะซื้อกีต้าร์มาหัดเล่นกัน...ใช้เวลาประมาณ 1 เดือนกว่าจะเก็บเงินได้  และแล้วก็ได้กีตาร์ในราคาประมาณ 1400 บาทมาเป็นของตัวเอง...หลังจากวันนั้นผมและพี่ก็ได้หัดเล่นกันด้วยตนเอง ซื้อโปสเตอร์ที่มีคอร์ดกีต้าร์มาราคา 15 บาท มีครบทุกคอร์ด หัดจับกันเอาเอง ยอมรับว่ามันเจ็บนิ้วมากคับ แต่ไม่รู้ทำไมยิ่งเจ็บก็ยิ่งอยากเล่นให้เป็น เพลงที่ผมเล่นเพลงแรกคือ เพลงพูดไม่ค่อยเก่ง ของ ABNORMOL เพราะว่ามันเหมือนจะเล่นง่าย และก็ฝึกซ้อมมาเรื่อยๆจนเล่นได้หลายเพลงมากขึ้น...จนถึงทุกวันนี้ ผมคิดว่าประโยชน์ที่ผมได้จากดนตรีคือ...

1. ได้ฝึกสมาธิ ช่วยให้เป็นคนรอบคอบ
2. ช่วยให้เป็นคนใจเย็นและมีระเบียบวินัยในตนเอง
3. รักษาขนบธรรมเนียมประเพณีไทยให้คงอยู่ต่อคนรุ่นหลังและตลอดไป
4. สนุกสนานและคลายเครียด
5. ได้ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์

จนถึงทุกวันนี้ผมก็ยังคงเล่นกีต้าร์อยู่คับ...แต่ก็เล่นไม่ค่อยเก่งเท่าไร อาศัยดูและฟังเพลง

เยอะๆ ถามผู้มีความรู้บ้าง แล้วก็กลับมาฝึกหัดเอง สนุกดีคับ และก็ไม่รู้สึกเบื่อมันเลย จะเรียกว่ามันเป็นเพื่อนอีกคนหนึ่งของผมก็ได้คับ

สุดท้ายนี้ผมก็อยากเชิญชวนให้ทุกท่านมาเล่นดนตรีกันคับ...หรือว่าอาจจะหากิจกรรมที่มีประโยชน์ทำก็ได้คับ ดีกว่าปล่อยเวลาว่างให้เปล่าประโยชน์...แล้วคุณอาจจะพบกับตัวตนที่แท้จริงของคุณเหมือนกับผมก็ได้...สวัสดีคับ!