ทางสายกลาง

ศีล

การดำเนินชีวิตที่พอดีไม่มากไม่น้อยคือความพอประมาณเหมาะสมสำหรับตนเอง การประพฤติกาย  วาจา  ใจ ให้เป็นกลางๆนำสุขมาให้ผู้ปฏิบัติ ผู้รักษากายไม่ให้ผิดพลาดเรียบร้อย รักษาวาจาให้ไพเราะ  ทำใจห้สมาธิ

[วิทยา ปอย จิตเงิน]

จะมีความสุขที่เกิดจากความสงบที่ได้จากการปฏิบัติของผู้บำเพ็ญเพียร ดังนั้นเราจึงควรดำเนินชีวิตให้เหมาะสมตามสมควรของแต่ละคนก็จะเข้าถึงหลักแห่งธรรมได้ ขอให้ทุกให้ท่านจงพบแสงสว่างแห่งชีวิต

[พิม]

..กลางแบบไหนล่ะถึงจะเรียกว่ากลาง..(อยากให้ยืนข้างความถูกต้องได้ปะ)

ถ้าทำได้คนไทยทั้งชาติคงพบทางแห่งสุขนะ ขอบคุณ..