ภูมิศาสตร์
ประเทศซาอุดีอาระเบียตั้งอยู่ในภูมิภาคตะวันออกกลาง ทิศเหนือติดอิรักและจอร์แดน ทิศตะวันออกติด คูเวต กาตาร์ บาห์เรน ทิศตะวันตก อียิปต์ ทิศใต้ติดเยเมน ติดอ่าวอาหรับ (อ่าวเปอร์เซีย)
ซาอุดีอาระเบียแบ่งการปกครองเป็น 13 เขตการปกครอง (mintaqah [มินฏอเกาะห์] (เอกพจน์), mintaqat [มินฏอกอต] (พหูพจน์))
1.อัลบาฮะหฺ (Al Bahah)
2.อัลฮุดูด อัช ชะมาลียะหฺ (Al Hudud ash Shamaliyah)
3.อัลเญาฟุ (Al Jawf)
4.อัลมะดีนะหฺ (Al Madinah)
5.อัลกอซิม (Al Qasim)
6.อัรริยาด (Ar Riyad)
7.อัชชัรกิยะหฺ (Ash Sharqiyah, Eastern Province)
8.อะซีร์ ('Asir)
9.ฮาอิล (Ha'il)
10.ญีซาน (Jizan)
11.มักกะหฺ (Makkah)
12.นัจญ์รอน (Najran)
13.ตะบูก (Tabuk)
เศรษฐกิจ
ซาอุดีอาระเบีย มีปริมาณน้ำมันสำรองมากที่สุดในโลก คิดเป็นประมาณ 260 พันล้านบาร์เรลหรือประมาณเศษหนึ่งส่วนสี่ของปริมาณน้ำมันสำรองของโลก โดยที่รายรับของประเทศประมาณ 2 ใน 3 มาจากการส่งออกน้ำมัน เศรษฐกิจของซาอุดีอาระเบีย จึงขึ้นอยู่กับราคาน้ำมันโลกค่อนข้างมาก ในช่วงหลังสงครามอิรัก-คูเวต ภาระค่าใช้จ่ายในระหว่างวิกฤตการณ์อ่าวเปอร์เซียประกอบกับรายได้ที่ลดลงจากการตกต่ำของราคาน้ำมัน และรายจ่ายภาครัฐบาลซึ่งส่วนใหญ่เป็นการซื้ออาวุธ ทำให้ซาอุดีอาระเบีย เผชิญปัญหาขาดดุลงบประมาณติดต่อกัน อย่างไรก็ดี เศรษฐกิจโดยรวมของซาอุดีอาระเบีย ยังอยู่ในสภาพที่มั่นคง การลงทุนภาคเอกชนมีมากขึ้น ความพยายามในการกระจายรายรับโดยการพัฒนาอุตสาหกรรมที่ไม่ใช่น้ำมันเริ่มประสบผลสำเร็จ -- ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในต่อหัว (Per Capita Gross Domestic Product GDP Per Capita) ของซาอุดีอาระเบีย มีแนวโน้มลดลงตั้งแต่ทศวรรษที่ 1980 เป็นต้นมาเนื่องจากอัตราเพิ่มของประชากรมีมากกว่าอัตราความเจริญทางเศรษฐกิจ
ประชากร
ประเทศซาอุดีอาระเบียนั้นมีประชากรประมาณ 27 ล้านคน
