ธรรมชาติอยู่กับธรรมชาติ...ช่างสวยงามเสมอ...

ธรรมเอ๋ย ธรรมชาติ ช่วยเยียวยา


ทั้งกายา จิตใจ ที่ขุ่นหมอง


ทั้งอารมณ์ เป็นพิษ ที่ขุ่นข้อง


ให้ถ่ายถอง ออกไป ไม่ใยดี


ธรรมชาติ ที่มี ที่เกิดเอง


ไม่ละเลง ระบาย ป้ายแต้มสี


ไม่ใส่โน่น ใส่นี่ ทุกข์ทวี


ขอให้มี ให้อยู่ เท่าที่เป็น

 



เพราะไม่เติม ไม่แต่ง ใส่สีสัน


ดูปีปมัน อยู่ไหน ก็ยังเห็น


ปีปเป็นปีป ใครว่า จะลำเค็ญ


อยู่น้ำเย็น ขอนไม้ ปีปเช่นเดิม

................................................................................................

 

เช้านี้ทั้งเข่ง..โก้...เสนอหน้าส่งพี่พี่รอขึ้นรถไปโรงเรียน...โก้อยากมาใกล้พี่ๆ..แต่เข่งไม่พอใจ...ชอบทำเสียงข่มขู่...โก้เลยได้แต่มองห่างๆ...เข่งนี่ชักเกเรนะ...


เช้านี้พระอาทิตย์แอบหลบหลังเมฆ...ทำให้อากาศสบายอีกแล้ว...ดอกปีปก็ร่วงลงมาอีกเรื่อยๆ...เก็บได้อีกสองเท่าของที่ใส่ไว้ในแก้ว...มีบ้างที่ร่วงหล่นบนต้นหญ้าริมน้ำ...ที่เอื้อมไม่ถึง...เลยปล่อยไว้เช่นนั้น...ธรรมชาติอยู่กับธรรมชาติ...ช่างสวยงามเสมอ...

 



ทั้งโก้และเข่ง...พอเห็นเราออกมาเก็บดอกปีป...รีบวิ่งมาที่ประตูจะขอออกมาด้วย...ไม่ได้หรอกจ๊ะ...ชอบเกเรไปเห่าชาวบ้าน...ใครจะกล้าให้ออกมาด้วย...โก้ทำหน้าละห้อยเชียว...ส่วนเข่งทำเป็นไม่สน...แต่คอยหาโอกาสละสินะ...เข่ง