อย่าโกรธกันนั่นแหละดี ผมว่านะครับพี่น้อง ยิ้มให้กันหน่อยเป็นไร

มีเรื่องใดน่าโกรธอย่าโทษใคร
   โทษที่ใจเราผิดไม่คิดยั้ง
       พยาบาทโกรธแค้นและชิงชัง
         ในใจสั่งสมไฟไร้ปัญญา

ไม่พึงใจพอใจใครก็มี
   ความไม่ดีต่างย่อมรู้คู่กันหนา
      โลภ โกรธ หลง มีกิเลสธรรมดา
         แต่อย่าให้..เดินหน้า..นำพาไป

อภัยได้..อภัย..ให้เขานะ
   เลิกลดละฝึกให้เป็นนิสัย
      อย่าเอาโกรธนำหน้าจะมีภัย
         จองเวรไปไม่มีสุขทุกข์ใจฟรี..

เราก็้ร้อนเขาก็ร้อนทั้งสองฝ่าย
   โมโหร้ายเหมือนไฟลามไล่ที่
      ถอยก่อนได้ยอมก่อนเถอะคนดี
         ใจเย็นมีค่อยกลับปรับเข้าใจ

เพราะหนึ่งครั้ง..ที่เรา..ให้อภัย
   คือปลดไฟ..หนึ่งกอง..ออกไปได้..
      ไฟโกรธเกลียดเผาผลาญสุมทรวงใจ
         ฉ่ำเย็นได้ด้วยกระแสเมตตาธรรม..

ใจที่เคยร้อนรุ่มกระวนกระวาย
   ดับสลายคลายเป็นน้ำเย็นฉ่ำ
      ดวงใจที่มืดมิดสนิทดำ
         ไม่ได้นำสุขก่อต่อตนเลย..