กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซ

          วันนี้หลังเลิกประชุมครู ผมแวะไปที่ห้องสมุดโรงเรียน หยิบวารสาร ศิลปวัฒนธรรมมาอ่าน พบคอลัมม์วรรณกรรมนักเขียน จึงเอามาฝากให้อ่านกัน ดังนี้ 

          กาเบรียล  การ์เซีย  มาร์เกซ  ( Gabriel  Garcia  marquez )  นักเขียนแนวเมจิคัล  เรียลลิสม์  (Magical  Realism )  เกิดเมื่อวันที่  ๖ มีนาคม  ค.ศ.๑๙๒๗  ที่อราคาทาคา

 ( Aracataca )  เมืองเล็กๆทางภาคเหนือของประเทศโคลัมเบีย  เขาได้รับการเลี้ยงดูจากตาซึ่งเป็นอดีตนายทหารในสมัยสงครามกลางเมือง  ผู้ผ่านการต่อสู้อย่างลูกผู้ชายและผ่านการเผชิญหน้ากับความตาย  และยายผู้เชื่อเรื่องจิตวิญญาณ  สิ่งลี้ลับและตำนานปรัมปรา  ในวัยเด็กมาร์เกซเติบโตมากับสภาพที่ขัดแย้งระหว่างความจริงกับความฝัน  ความนำสมัยและความเชื่อแบบดั้งเดิม

       หลังจากที่ตาเสียชีวิตไปในปี ค.ศ. ๑๙๓๕  ขณะที่มาร์เกซอายุเพียง ๘ ขวบ  ยายของเขาเริ่มมีปัญหาเกี่ยวกับสายตาเขาจึงต้องย้ายไปอยู่กับบิดามารดาที่เมืองซูครีและเริ่มเรียนหนังสือและเริ่มฉายแววการเป็นนักเขียนและนักวาดการ์ตูน ขณะกำลังศึกษาที่โรงเรียนของนักบวชนิกายเยซูอิต  จากนั้นศึกษาต่อคณะนิติศาสตร์  มหาวิทยาลัยโบโกตา เมื่อ ค.ศ. ๑๙๔๖ แต่กลับพบว่าไม่ใช่หนทางที่เขาต้องกันเส้นทางนักเขียนของเขาได้เริ่มต้นหลังจากการอ่านงานเขียนชิ้นเยี่ยมเรื่อง เมตามอร์โฟซิส   ( Metamorphosis )   ของฟรานซ์  คาฟค่า ( Frank  kafka )  นักเขียนผู้แหกขนบเก่าและปลดปล่อยจินตนาการของตนออกมาได้อย่างอิสระ

       หลังจากนั้นมาร์เกซทุ่มเทเวลากับการอ่านมากขึ้น  เขาศึกษางานของนักเขียนชื่อดังหลายคน  เช่น  เออร์เนสต์  เฮมิ่งเวย์ ( Ernest  Hemingway )  เจมส์ จอยซ์ ( James Joyce )  ฯลฯ  หลังจากการเรียกร้องสิธทิเสรีภาพของนักเขียนในโคลัมเบียในช่วงทศวรรษ ๑๙๔๐  มาร์เกซเขียนคอลัมน์ให้กับหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นหลายฉบับ  จนในที่สุดก็ตัดสินใจยุติชีวิตนักศึกษา  และหันมาทุ่มเวลาให้กับงานเขียนอย่างเต็มที่ 

     ชีวิตนักเขียน  นักวิจารณ์  และนักหนังสือพิมพ์ของมาร์เกซซัดขึ้นลงเช่นเดียวกับกระแสคลื่น  เขามีทั้งช่วงรุ่งเรืองซึ่งงานเขียนได้รับการตีพิมพ์ หรือช่วงตกต่ำสุดขีด  ต้องอาศัยนอนในซ่องโสเภณีและโดนเผ่งเล็งจากรัฐบาลเผด็จการซึ่งปกครองอยู่ในเวลานั้นในปี ค.ศ. ๑๙๕๕  มาร์เกซต้องเดนทางออกนอกประเทศเพราะเขาเขียนข่าววิจารณ์รัฐบาลอย่างรุนแรง  เขาระหกระเหินไปตามประเทศต่างๆทั่วยุโรป  แต่ก็ได้วัตถุดิบมากมายในการนำมาเขียนเรื่องสั้นและนวนิยายเช่น No-  One wrtes  to  the  Colonel  ( ๑๙๖๑ )  , In  Evil  Hour ( ๑๙๖๒ ) ฯลฯ

      ในปี ค.ศ.๑๙๖๕  มาร์เกซเกิดแรงบันดาลใจในการเขียนเรื่อง One Hundred Years - of  Solitude  ( หนึ่งร้อยปีแห่งความโดเดี่ยว-สำนักงานสามัญชน ) โดยทุ่มเทเวลากว่าปีครึ่ง  ขังตัวเองอยู่ในบ้านไม่พบปะผู้คน  ในที่สุดผลงานที่มีความหนากว่า ๑,๐๐๐ หน้า ก็ได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. ๑๙๖๗  โดยสำนักพิมพ์ในบัวโนสไอเรส  คว้ารางวัลด้านวรรณกรรมทั้งในและต่างประเทศมากมาย ส่งผลให้มาร์เกซได้รับรางวัลโนเบล  ในปี ค.ศ๑๙๘๒ และคาดว่าหนังสือเล่มนี้ขายได้กว่า ๓๖ ล้านเล่ม  และแปลไปกว่า  ๔๐  ภาษาทั่วโลก

        ปัจจุบัน  กาเบรียล  การ์เซีย  มาร์เกซ   วัย  ๘๑  ปี  ใช้ชีวิตอย่างสมถะในเมืองแม็กซิโกซิตี  และยังคงเขียนหนังสืออย่างต่อเนื่อง