ในปีนี้ผมเข้ามาสอนในวิชา สัมมนาพัฒนาการมนุษย์ หรือ เรียกกันในสถาบันว่า cfed 516 เป็นวิชาที่โดยหลักแล้วจะเป็นการเชิญผู้ทรงคุณวุฒิมาเล่าประสบการณ์ และ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ในประเด็นความรู้กับนักศึกษา

 ในส่วนของการสอบก็คือ นักศึกษาจะต้องเลือกหัวข้อที่ตนเองสนใจมานำเสนอ

ผมมีข้อเสนอสั้นๆว่า หัวข้อที่ตัวเองสนใจนั้น น่าจะเป็นหัวข้อที่ (๑) เป็นที่ต้องการของสังคม หรือเรียกว่า social need (๒) เป็นเรื่องที่ยังไม่มีคำตอบในสังคม (๓) เป็นเรื่องที่ใกล้ตัวกับงานที่ทำอยู่ และ (๔) เป็นเรื่องที่สังคมจะได้ประโยชน์ โดยเฉพาะคนที่ทำงานด้านเด็ก

อีกหนึ่งวิชาที่ผมเข้าไปร่วมสอนด้วยก็คือ วิชาฝึกงาน หรือ practicum เป็นวิชาที่จะส่งนักศึกษาไปดูงาน ฝึกงานกับหน่วยงานหรือ องค์กรที่ทำงานด้านเด็ก เยาวชน และครอบครัว

ถ้าสังเกตดูให้ดีพบว่าสองวิชานี้เกี่ยวกันพันได้ ถ้าเลือกหัวข้อได้แล้ว การไปฝึกงานก็เท่ากับเป้นการลงไปทำวิจัยชื้นเล็กๆเพื่อเตรียมข้อมูลมานำเสนอในวิชา 516 ถ้าคิดให้ลึกอีกสักหน่อย หัวข้อที่เลือกก็เป็นการเตรียมวิทยานพินธ์ได้ด้วย คิดให้ยาวอีกหน่อย ถ้าหัวข้อนั้นมีลักษณะ ๔ ประการข้างต้น ความรู้ที่ได้มาจะเกิดประโยชน์กับสังคม ไม่ใช่ความรู้ที่อยู่บนหิ้งแน่นอน

 ในวันที่ ๖ กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา นักศึกษาได้เริ่มต้นทำงานด้วยกัน โดยการนำเสนอหัวข้อที่ตัวเองสนใจซึ่งมีทั้งหมด ๘ เรื่อง  (๑) โปรแกรมการปรับตัวของพี่น้องของเด็กที่เป็นออทิสติก (๒) โปรแกรมการสร้างคุณค่าในตัวเองของเด็กด้อยโอกาส (๓) โปรแกรมในการใช้ดนตรีเพื่อการพัฒนาเด็กและเยาวชนในภาวะวิกฤติ (๔)โปรแกรมในการลดพฤติกรรมความรุนแรงของเด็กวัยเรียน (๕) โปรแกรมการพัฒนาจริยธรรมในเด็กเล็ก (๖) โปรแกรมการลดภาวะการพิ่งพิงและสามารถดำเนินชีวิตของบุคคลที่เป็นออทิสติก (๗) โปรแกรมการใช้นิทานเพื่อพัฒนาอารมณ์ของเด็กปฐมวัย (๘) โปรแกรมการสร้างความสุขให้กับเด็กในภาวะสุดท้ายของชีวิตในกลุ่มมะเร็ง