“ปลาตู้” ส่วนใหญ่จะเป็น ปลาสวยงาม...ที่ผู้เลี้ยงมักนิยมตั้งไว้ดูในบ้านเพื่อพักผ่อนหย่อนใจ แต่การเลี้ยงสัตว์น้ำในตู้ที่เป็นระบบปิดมีความยุ่งยาก หากน้ำเกิดเน่าเสียหรือดูแล เปลี่ยนถ่ายน้ำไม่ทันท่วงที ปลาในตู้อาจจะตายได้โดยง่าย...

ด้วยเหตุผลนี้ รศ.ดร.อรุณวรรณ หวังกอบเกียรติ ภาควิชาจุลชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ร่วมกับ นางสาวศิริวัฒน์ คูเจริญไพบูลย์ นิสิตจากภาควิชาจุลชีววิทยาและคณะ ทำการวิจัยในเรื่อง “ตรึงเซลล์ไนตริไฟอิง แบคทีเรียเพื่อกำจัดของเสียในตู้เลี้ยงสัตว์น้ำระบบปิด”

รศ.ดร.อรุณวรรณ เผยว่า การเลี้ยงสัตว์น้ำในระบบปิดนั้น ไม่จำเป็นต้องเติมน้ำใหม่เข้าไป หรือเติมก็เพียงปริมาณน้อยมากเพื่อทดแทนในส่วนที่น้ำระเหยออกไป ซึ่งการเลี้ยงระบบนี้ มักจะมีสาร แอมโมเนีย และ ไนไตรท์ และหากมีการสะสมมากขึ้นก็จะทำให้ปลาช็อกและ เสียชีวิตในเวลาต่อมา

โดยปฐมวิธี คณะวิจัย ได้ทดลองกับตู้เลี้ยงปลาในระบบปิด ด้วยการใช้ เชื้อไนตริไฟอิงแบคทีเรีย ตรึงอยู่กับเศษปะการังในตู้เลี้ยงปลา ผลปรากฏเมื่อวัดค่าพบว่ามี แอมโมเนียไนโตรเจน และ ไนไตรท์ไนโตรเจน มีความเข้มข้นเพียง 0.078+0.05 และ 0.05+0.04 มิลลิกรัมต่อลิตร ซึ่งเป็นระดับที่ปลอดภัยต่อปลา