คนผิวคล้ำ แต่ใจดี

 ไปเจนไน เมืองหลวงของรัฐทมิฬนาดู อินเดียใต้

ฉันมีเหตุให้ต้องไปอินเดียเป็นครั้งที่ 3 เพื่อไปเสนอผลงานวิชาการในการประชุมวิชาการนานาชาติ

เรื่อง Austroasiatic Linguistic Conference III จัดโดย Department of Linguistics, Deccan

College ที่เมืองPune รัฐมหารัชตะระหว่างวันที่ 26-28 พฤศจิกายน 2550 สาเหตุที่ต้องไปเพราะ

มิใช่เพียงแต่ไปเสนอผลงานวิชาการซึ่งฉันทำภาษาเวียดนามที่สังกัดยู่ในตระกูลภาษานี้เท่านั้น

แต่สถาบันฯ ของฉันมีฉันทานุมัติให้ฉันไปรับการประชุมนี้มาจัดต่อในปี 2009 ราวอีกปีครึ่ง เพราะ

เนื่องจากสถาบันฯ ได้ผลิตวารสาร Mon-Khmer Studies Journal มาเป็นเวลานานมาก สาขานี้

พูดมากในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อีกทั้งบุคลากรและนักศึกษาสถาบันฯ หลายคนทำ

วิจัยเกี่ยวกับภาษาและวัฒนธรรมของคนกลุ่มนี้ทั้งในประเทศและประเทศเพื่อนบ้านมากที่สุด

ในประเทศไทย ในโลกก็ว่าได้ สถาบันฯ จึงน่าจะเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมครั้งต่อไป <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">            ด้วยเหตุนี้เพื่อไม่ให้เป็นการเสียโอกาสที่จะได้เรียนรู้วัฒนธรรมอินเดีย เพื่อนชาวอินเดียที่ได้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ร่วมมือช่วยเหลือทางวิชาการกับสถาบันฯ เป็นอย่างดี คือ Dr. Amarjiva Lochan จากมหาวิทยาลัย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> Delhi ได้ช่วยคิดเส้นทางการเดินทางให้ โดยให้เดินทางไปเมืองเชนไน (Chennai) หรือ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">มัดราส (Madras) เมืองหลวงของรัฐทมิฬ นาดู (Tamil Nadu) ซึ่งเป็นรัฐที่อยู่ชายฝั่งทะเล ทางภาคใต้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ฝั่งตะวันออก พวกเราคงได้ยินชื่อรัฐนี้มาตอนเรียนภูมิศาสตร์ตั้งแต่สมัยชั้นมัธยมศึกษาแล้ว และ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ตอกย้ำความทรงจำพวกเรามากยิ่งขึ้นเมื่อรัฐนี้ได้รับผลกระทบอย่างหนักจากคลื่นสึนามิด้วย ฉัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ไม่มีความรู้เรื่องรัฐนี้มาก่อน คุ้นชื่อสองสามชื่อข้างต้นเท่านั้น เมื่อเพื่อนบอกว่าดีและจะช่วยประสานงาน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ให้ฉันก็ตกลงว่าจะเดินทางไปล่วงหน้าก่อนการประชุมสัก 5 วัน หลังจากนั้นจึงเดินทางจากเชนไน</p>ด้วยเครื่องบินต้นทุนต่ำของอินเดียไปเมืองปูเนเพื่อไปประชุมต่อไป <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">            ฉันเดินทางด้วยสายการบินอินเดียน แอร์ไลนส์เจ้าเก่าที่ได้อาศัยบริการทุกครั้งที่เดินทางไป</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">อินเดียเพราะราคาถูกที่สุด เนื่องจากไม่มีเที่ยวบินไปเชนไนทุกวัน ดังนั้นจึงควรเตรียมการจองตั๋ว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">เครื่องบินล่วงหน้าเพราะอาจจะไม่มีที่นั่งในวันที่ท่านจะเดินทางก็ได้ เครื่องบินออกเช้า ฉันก็ไป</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">ถึงเช้า เคาน์เตอร์ของสายการบินอยู่ที่อักษรภาษาอังกฤษเกือบสุดท้าย ดังนั้นจึงเดินไปจากประตู 4 </p>ค่อนข้างไกลทีเดียว <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">            เมื่อเช็คอินเรียบร้อยก็เดินไปรอที่ gate ก็ไกลอีกเหมือนกัน อากาศค่อนข้างเย็นเพราะกรุงเทพฯ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ในช่วงเดือนพฤศจิกายน อากาศเริ่มหนาวเล็กน้อยสำหรับคนกรุงเทพฯ ฉันใส่แจ็กเก็ตไปจึงไม่มีปัญหา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">การเดินทางครั้งนี้คาดเดาอากาศไม่ถูกเลย ทราบแต่ว่าปูเนหนาวเพราะน้องนักศึกษาไทยที่อยู่ที่นั่นซึ่งเป็น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ลูกศิษย์ Prof. Nagaraja ผู้จัดการประชุมนานาชาติเมล์มาบอกให้เตรียมเสื้อกันหนาวไปด้วย ฉันก็ไม่แน่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ใจว่าแจ็กเก็ตตัวเดียวจะเอาอยู่ไหมเพราะเคยไปหนาวสั่นฟันกระทบที่คุนหมิงเมื่อ 6 ปีก่อนทำให้เข็ดที</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เดียว อย่ากระนั้นเลยฉันเตรียมแจ็กเก็ตไปสองตัว เสื้อยืด 3-4 ตัว เสื้อใส่หน้าร้อน 4-5 ตัว เผื่อไปทั้งสอง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ฤดูดีกว่า นอกจากนี้ ของฝากก็เตรียมไปพอสมควรทั้งชาย หญิง ทั้งผู้ใหญ่และเด็ก รวมทั้งซื้อยาหม่อง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ตราลิงขวดใหญ่ไปหนึ่งโหลไว้แจก และแบก Journal of South and Southeast Asian Association</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> for the Culture and Religion 10 เล่มตามที่ท่านประธานสมาคม Dr. Amarjiva บอกให้เตรียมไปแจก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ผู้ที่ฉันจะไปพบด้วย อ้อ! ฉันเป็นเลขาฯ สมาคมจึงต้องทำหน้าที่เผยแพร่งานของสมาคมด้วย เพราะ</p>ฉะนั้นกระเป๋าสองใบย่อมๆ จึงอุดมไปด้วยสรรพสิ่งที่มีครบทุกอย่าง ลืมอยู่อย่างเดียวคือผ้าเช็ดตัว! <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">            ก่อนหน้านี้ประมาณ 10 วันฉันวุ่นวายอยู่กับการเตรียมบทความวิชาการที่จะไปเสนอ แทบไม่ได้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ทำอะไรเลย เพราะฉะนั้นทุกอย่างดูฉุกละหุกมาก ครั้งจะเลื่อนการเดินทางออกไปก็ไม่มีตั๋วแล้ว อย่า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">กระนั้นเลยต้องปั่นงานให้เสร็จให้ทันให้ได้ เสร็จตอนเย็นก่อนวันเดินทางพอดี เหนื่อยมากเพราะฉะนั้นจึง</p>ไม่มีเวลาเตรียมตัวมากนัก <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">            กลับมาที่สนามบินสุวรรณภูมิ ฉันดูไปดูมาไม่ค่อยมีผู้โดยสารที่เป็นหญิงเลย มีแต่ชายผิวคล้ำมี</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">หนวดทั้งนั้น บางคนเห็นฉันนั่งอ่านหนังสือนำเที่ยวอินเดียก็สะกิดให้เพื่อนดู ฉันก็ยิ้มๆ ให้ ไม่ถือสาอะไร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">พอขึ้นเครื่องได้นั่งกับชายไทยอีกสองคน แกเป็นช่างของ Ford เราเลยมีเพื่อนคุยแลกเปลี่ยนความรู้ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เขาเป็นช่างที่ไปช่วยสอนการประกอบรถ Ford ซึ่งอินเดียซื้อโครงรถจากโรงงานที่อยุธยาไป เขาตาม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ไปสอนและแก้ปัญหาให้ บินไปมาเมืองเชนไนราวสิบปีก็ยังไม่ชินกับอาหารอินเดีย ต้องกินอาหารกระป๋อง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เราแลกชื่อ นามบัตรกัน ฉันน่ะเผื่อว่าไม่มีคนมารับหรือเกิดเหตุอันใดจะได้ติดต่อพี่คนนี้ได้ การเดินทางใช้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เวลาประมาณ 3.30 ชั่วโมง อากาศดี เครื่องบินบินเรียบ และเงียบดี อาหารบนเครื่องฉันกิน non-veg จึง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">มีขนมปัง ออมเล็ตที่น้ำมันเยิ้ม และไก่ทอดซึ่งไม่หอมเลย กินไม่หมด หลังอาหาร ฉันงีบไปนานทีเดียว</p>เพราะเมื่อคืนเตรียมกระเป๋าวุ่นวายจนดึก เมื่อเครื่องบินใกล้ถึงสนามบิน แอร์โฮสเตสฉีดสเปรย์ฆ่าเชื้อหรือดับกลิ่นเนื้อไก่ทอด (อาหารมื้อเช้า) ไม่ทราบ ทำเอาผู้โดยสารเกือบสลบกับกลิ่นสเปรย์ไปด้วย ต้องปิดจมูกกันสักพัก ในที่สุดก็มาถึงสนามบินที่เชนไน