ครู กศน.

       เมื่อต้นเดือนธันวาคม 2551  มีวันหยุด 3 วัน จึงตัดสินใจไปเติมพลังให้กับร่างกายและสมองเพื่อ กลับมาทำงานใหม่ให้สดชื่นขึ้น จึงโทร.หาพี่ชายและพี่สาวรวมทั้งลูก และหลาน พากันขับรถไปเที่ยวเหนือ กับรถ4W คู่ใจที่อยู่ด้วยกันมานาน 7 ปี ออกจากกรุงเทพฯ หกโมงเช้าขับรถไปถึงนครสวรรค์และทานข้าวเช้าที่ปั้มบางจากเวลา แปดโมงกว่า ปรากฏว่ามีคนอีกหลายคนที่คิดเหมือนกันเพราะในบริเวณปั้มบางจากแทบไม่มีที่จอดรถเลย แต่รถทุกคันก็รู้สึกจะเอื้ออาทรกันพยายาหาที่ให้กันจอด  หลังจากนั้นก็ไปทานข้าวแกง พร้อมกับกาแฟร้อน ๆ หนึ่งแก้ว  เติมน้ำมันจนเต็มถัง  แล้วก็มุ่งสู่จังหวัดตาก  ขับรถกันไปก็วางแผนกันไปเรื่อย ๆ ว่าจะพักที่ไหน พี่ชายก็เสนอว่าควรนอนที่ลำปางแล้วก็เที่ยวที่ลำปาง วันต่อไปค่อยว่ากัน  แต่เราเป็นคนขับรถ และเบื่อกับการนอนโรงแรมเพราะประชุมทั้งปีก็นอนแต่โรงแรม อยากกางเต็นท์นอนในป่าหรือบนดอยบ้าง แต่ก็ยังไม่กล้าขัดความคิด จนกระทั่งถึงที่จังหวัดตาก ขับรถเที่ยวชมเมืองนิดหน่อยก็มุ่งสู่เขื่อนภูมิพล เที่ยวเหนือมา ยี่สิบกว่าปีแต่ผ่านเขื่อนภูมิพลทุกครั้งไม่เคยแวะ วันนี้ต้องเห็นให้ได้ว่ายิ่งใหญ่ขนาดไหน เมื่อไปถึงที่เขื่อนก็ได้พบกับคณะของ กศน.ที่จะไปทำบุญทอดผ้าป่าที่วัดพระธาตุแก่งสร้อย ก็เลยทักทายกันนิดหน่อย  เขื่อนภูมิพลดูใหญ่และน่ากลัวมาก เพราะอยู่กลางขุนเขาและระดับน้ำสูงมากเมื่อเทียบกับสายน้ำด้านล่าง แต่วันทีไปสายน้ำด้านล่างไม่ค่อยมีน้ำสักเท่าไร  พวกเราพากันไปถ่ายรูปและดูนิทรรศการเกี่ยวกับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พร้อมกับลงนามถวายพระพรในสมุดที่ทางเขื่อนเตรียมวางไว้ให้  เดี๋ยวนี้คนไทยโชคดีมากไม่ว่าจะไปที่ไหน ก็จะมีสมุดให้ลงนามถวายพระพรกันเกือบทุกที่ ออกมาจากเขื่อนก็ขับรถช้า ๆ และแวะถ่ายรูปต้นมะพร้าวสองยอด ที่เป็นของแปลกของชาวเขื่อน  ออกจากเขื่อนก็มุ่งสู่ลำปาง  บ่ายแล้วยังไม่ได้ทานอาหารกลางวันกัน  เด็ก ๆ ชักเริ่มหิวกันแล้ว แต่ก็หาร้านอาหารถูกใจไม่ได้  จนกระทั่งถึงอ.เถิน ก็เห็นร้านอาหารชื่อ “ครัวสีมา”  ดูเงียบ ๆ ท่าทางจะไม่เวิร์กสักเท่าไร แต่ก็ต้องแวะแล้วหละ เพราะเด็ก ๆ หิวมากแล้ว ก็สังอาหารทาน มีไส้กรอกปู (หอยจ้อเราดี ๆ นี่หละ) ผักผัก ต้มยำ ผัดกระเพราหมู และไข่เจียว  หลังจากที่อาหารมาทุกคนก็ลุยกันแบบสุด ๆ ปรากฏว่าสิ่งที่เห็นไม่ใช่สิ่งที่คิดเพราะว่าอาหารทุกอย่างอร่อยมาก ๆๆๆๆๆ เป็นเพราะหิวหรือปล่าวไม่รู้ แต่อร่อยจริง ๆ จึงไม่สามารถเชือคำพูดที่ว่าร้านไหนมีรถจอดเยอะ ๆ อาหารถึงจะอร่อย  เมื่ออิ่มกันแล้วก็พากันเดินทางต่อมุ่งสู่ลำปาง จุดแรกที่แวะของลำปางคือ  วัดพระธาตุลำปางหลวง  คนเยอะมากทุกคนมุ่งกันไปทำบุญไหว้พระ  มีทั้งคนภาคเหนือและอีกหลาย ๆ ภาค รวมทั้งชาวต่างประเทศ ได้ไหว้พระแล้วก็รู้สึกสบายใจ หลังจากนั้นก็ออกเดินทางต่อ ในที่สุดทุกคนก็ยอมตามความคิดของเราก็คือ คืนนี้เราจะขึ้นไปนอนบนดอยอินทนนท์กัน ดังนั้น จึงหยิบแผนที่มากางเพื่อจะหาทางลัดมุ่งสู่อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ โดยเดินทางจากเถินสู่ลำพูน แล้วลัดออกทางป่าซาง ตัดออกอำเภอจอมทอง ถึงตลาดจอมทองประมาณ ห้าโมงเย็นกว่า ๆ ก็เลยตัดสินใจทานอาหารเย็นทีตลาดจอมทอง ประเภท ราดหน้า ก๋วยเตี๋ยว ข้าวมันไก่ ทุกอย่างอร่อยและราคาก็ไม่แพงมากนัก หลังจากนั้นก็ถามชาวบ้านว่าควรจะนอนที่ไหนดี เค้าบอกว่าบนดอยหนาวมาก ไม่ควรขึ้นไปทรมาณนอนบนนั้นเพราะจะนอนไม่ได้ แต่พวกเราเตรียมเต็นท์และเครื่องนอนกันมากแล้วก็ไม่ห่วงสักเท่าไร  จึงพากันมุ่งสู่ยอดดอย ยิ่งขึ้นที่สูงอากาศก็ยิ่งหนาวถึงบนสถานีตรวจอากาศปรากฏว่าอากาศอยู่ที่ 6 องศา เย็นมาก ๆ คนที่คิดว่าหนาวนอนในรถดีกว่านั้น คิดผิดค่ะเพราะในรถหนาวมาก จับที่กระจกเย็นยิ่งกว่าจับน้ำแข็งด้วยซ้ำไป คนที่สถานีบอกว่าตอนเช้าอากาศจะอยู่ที่ศูนย์องศา และมีน้ำค้างแข็ง พวกเราจึงตัดสินใจลงมานอนที่อุทยานกันดีกว่าเพราะห่วงเด็ก ๆ จะไม่ไหว ระหว่างขับรถลงมาที่อุทยานพบกับทีมเวสป้าที่รถพังกันหลายคันเพราะเบรคแตก เมื่อลงมาข้างล่างเราจึงไปบอกกับเพื่อน ๆ ของเค้าให้เอารถกระบะขึ้นไปรับ  เมื่อลงมาถึงที่อุทยานปรากฏว่าคนเยอะมาก และกางเต็นท์ที่อุทยานไม่ได้ ต้องลงไปกางที่หมู่บ้านแม้วด้านล่างลงไปอีกกิโลกว่า ๆ ทุกอย่างก็โอเค หาที่กางเต็นท์ได้แล้วก็พากันไปอาบน้ำ น้ำเย็นมาก หลังจากนั้นก็เดินทักทายกับชาวเต็นท์ด้วยกันและซื้อกาแฟอุ่นทานกันคนหละแก้ว ส่วนเด็ก ๆ อยากทานมาม่า แบบว่านอนบนดอยต้องกินมาม่าอะไรทำนองนั้น ประมาณ สี่ทุ่มพวกเราก็นอนกัน แต่สมาชิกชาวเต็นท์อีกหลายเต็นท์ยังคงคุยกัน ร้องเพลงกัน กว่าเสียงจะเงียบลงได้ก็ประมาณตีหนึ่งเห็นจะได้ พอตีสี่ชาวเต็นท์ก็พากันลุกขึ้นเตรียมตัวขึ้นไปดูน้ำค้างแข็งบนยอดดอย เมื่อขึ้นไปก็พบกับคนหน้าเดิม ๆ ที่พากันมานอน และสิ่งที่ตื่นตาตื่นใจที่สุดก็คือ ได้พบกับน้ำค้างแข็งบนยอดหญ้าจริง ๆ ถ่ายรูปกันใหญ่ตอนที่เราไปถึงนั้นอากาศอยู่ที่ 3 องศา เย็นมาก ๆ แต่เพราะเตรียมพร้อมทุกอย่างจึงทำให้มีความสุขและสนุกกับอากาศเย็น ๆ ไม่ได้เห็นคนใส่เสื้อกันหนาวแบบนี้มานานแล้ว  พากันไปซื้อกาแฟบนสถานีตรวจอากาศดื่ม แก้วละ 10 บาทเอง ใครอยากตักเท่าไรก็ได้  ทุกคนประทับใจกันมาก ๆ เมื่อถ่ายรูปเสร็จก็ขับรถลงมาข้างล่างแวะที่ตลาดแม้ว  ผักสดจากไร่ เยอะแยะไปหมดทั้ง บล๊อคเคอรี่ กระหล่ำ กวางตุ้ง แครอทและผักอื่น ๆ มากมาย ทุกคนก็พากันซื้อเต็มไปหมดทุกร้าน ถือเป็นการหมุนเวียนเงินสู่กันและกัน ขอหยุดการเดินทางสำหรับวันแรกไว้แค่นี้ก่อนนะคะ แล้วจะบอกว่าเมื่อออกจากดอยอินทร์นนท์แล้วไปไหนต่อ