พระราชาผู้เป็นหนึ่งในโลก
|
พระราชาผู้เป็นหนึ่งในโลก      เจ้าชายน้อย พระองค์หนึ่งได้เติบโตขึ้น ท่ามกลางความรักความอบอุ่น พระองค์เป็นที่รักของพระบิดา พระมารดา และมีความสุขในวัยเยาว์กับเจ้าหญิงและเจ้าชายผู้เป็นพี่ที่พระองค์รักยิ่ง  แต่แล้ว วันหนึ่งเทพแงความมืด นาม "มรณะ" ได้พรากเอาพระบิดาของพระองค์ไป ชั่วนิรันดร์ ท่ามกลางความโศกสลด พระมารดาได้พาพระองค์ พร้อมทั้งเจ้าชายเจ้าหญิงผู้พี่ หลีกลี้ไปอยู่ในหุบเขาอันแสนไกล  ในหุบเขาอันงดงาม เจ้าชายน้อยได้เจริญวัยขึ้นด้วยความรัก และการอบรมที่ดียิ่งจาก พระมารดา ได้ร่วมเล่นกับพระเชษฐา จนวันหนึ่งพระเชษฐาของพระองค์ได้รับการทูลเชิญให้ขึ้นเป็นพระราชาแห่งอาณาจักร  แต่เทพแห่งความมืด นาม "มรณะ" ได้กลับมาลักพาตัวพระเชษฐาของพระองค์ไปเสียอีกคนหนึ่ง พระองค์ได้รับการทูลเชิญ ให้เป็นพระราชาพระองค์ใหม่ ท่ามกลางความเสียใจเป็นที่สุด  เจ้าชายหนุ่ม ได้กลับไปมุ่งมั่นศึกษา ศิลปวิทยาการต่าง เพื่อให้พร้อมกับการเป็นพระราชา ขณะนั้นเอง พระองค์ได้พบรักกับเจ้าหญิงผู้งดงามและได้อภิเษกสมรสกัน   พระราชา และ พระราชินี มิได้ใช้ชีวิตสุขสบายอยู่ในพระราชวัง ทั้งสองพระองค์ได้ออกเดินทางไปทั่วทุกที่ในอาณาจักร เพื่อเยี่ยมเยือนทุกคน  ชาวบ้านได้บอกกับพระราชาว่า มีปีศาจเเห่งความมืด ที่ชื่อ "ความโลภ" ได้เที่ยวมาชักชวนคนให้ออกไปจากหมู่บ้าน ชาวบ้านส่วนใหญ่พากันละทิ้งหมู่บ้าน ไปอยู่ใน "นครแห่งความฟุ่มเฟือย" กันหมดแล้ว  พระราชาได้ครุ่นคิดแล้วมอบ "เมล็ดพันธุ์แสงสว่าง" แก่ชาวบ้าน ชาวบ้านที่เหลืออยู่ต่างพากันนำเมล็ดพันธุ์ ที่พระราชามอบให้มาปลูก จนเติบโตเป็น "ต้นไม่แสงสว่าง" ที่แผ่กิ่งก้านใหญ่โต สว่างไสวไปทั่วทุกทิศ  พระองค์บอกกับทุกคนว่า ต้นไม้เเสงสว่างนี้มีชื่อว่า "พอเพียง" แสงสว่างจากต้น "พอเพียง" ได้ส่องไปไกลถึง "นครแห่งความฟุ่มเฟือย" ชักนำหลายคนที่มองเห็น ให้เดินทางหวนกลับคืนสู่หมู่บ้าน  แต่เจ้าปีศาจยังไม่ยอมเเพ้ ต่อมา ปีศาจแห่งความมืด นาม "ความหลง" ให้ออกมายุแหย่ให้ชาวเมืองแตกแยก แบ่งฝักแบ่งฝ่าย เหตุขัดแย้ง ลุกลามบานปลาย จนถึงขั้นทะเลาะกันใหญ่โต  พระราชาได้ออกมาขัดขวางเจ้าปีศาจ ด้วยการให้ "สติ" กับทุกคน "ชัยชนะบนซากปรักหักพัง คือ ความพ่ายเเพ้" ทุกคนที่ทะเลาะกันต่างก้มหน้ายอมรับฟังด้วยความสำนึกและเสียใจ   และพระองค์เองก้เป็น "ลูก" ที่ดีของพระมารดา เป็นราชาผู้ทรงกตัญญู  ในเวลาต่อมา พระราชาจากเเว่นเเคว้นน้อยใหญ่ได้เดินทางเข้ามาในอาณาจักร และได้ยกย่องว่าพระองค์เปฯ "มิตรที่รักและพึงเคารพยิ่งของพวกเรา"  และทุกคนในอาณาจักรต่างออกมาร่วมกันกล่าวสดุดีต่อพระราชาที่พวกเขารัก "พระราชาผู้เป็นหนึ่งในโลก"  พระราชาผู้มุ่งมั่นทำให้ทุกคนในอาณาจักรเล็กๆ แห่งหนึงมีความสุขอบ่างแท้จริง ไปชั่วกาลนาน
|
