หัวอกของแม่เวลาเห็นลูกเจ็บ แม่แทบที่จะขาดใจตายอยู่ตรงนั้น

ภาพประทับใจ วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันต้องลงพื้นที่ที่โรงพยาบาลเด็ก  และเป็นการกลับมาเพื่อที่จะปฏิบัติหน้าที่อาสาสมัครในโรงพยาบาลที่ตึก ส. 8 แห่งเดิม  ที่นี่จะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างนะ  ถ้ามีฉันจะภาวนาให้เตียงทุกเตียงในส. 8 แห่งนี้ไม่มีเด็กป่วยนอนพักรักษาตัวอยู่เลย  แต่มันก้คงจะเป็นไปไม่ได้หรอก  เพระว่าอย่างน้อยที่สุดก็ยังคงต้องเหลือ “น้องใหม่”  ที่ยังคงเป็นเจ้าแม่อยู่ที่ตึก ส. 8 แห่งนี้  บ่ายนี้ฉันจึงตั้งใจว่าฉันจะเล่นสนุกกับน้องใหม่ให้เต็มที่เลย   วันนี้ฉันมีตุ๊กตาปูนปั้นระบายสีมาให้เด็กๆได้ร่วมแต่งแต้มสีสันตามจินตนาการกัน  ซึ่งฉันพึ่งจะไปซื้อที่สำเพ็งมากับพี่ภา  เพื่อให้เด็กได้ระบายสีกันอย่างสนุกสนาน  แต่ทันทีที่ฉันเดินเข้าไปที่ตึก ส. 8 ฉันก็ต้องตกใจกับสิ่งที่ฉันต้องได้พบเจอ            เด้กป่วยหลายสิบคนนอนพักรักษาตัวอยู่ที่เตียงคนไข้  บ้างก็ห้อยสายน้ำเกลือระโยงระยาง  บ้างก็มีผ้าพันแผลพันรอบศรีษะ  มันเป็นภาพที่ดูรุนแรงกว่าทุกครั้งที่ฉันได้เห็นจากตึก ส. 8 แห่งนี้  ฉันได้เดินไปเยี่ยมเด็กที่นอนป่วยอยู่ตามเตียงเพื่อเป็นการทักทาย  แต่สิ่งที่ฉันต้องเจอคือคราบน้ำตาจากความเจ็บปวด  เด็กป่วยบางคนก็ยังมีอายุเพียงแค่ 1 เดือนเท่านั้น  แต่ก็ต้องมานอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลซะแล้ว  ฉันรู้สึกว่ามันเร็วเกินไปหรือเปล่าที่เด็กทารกขนาดนั้นจะต้องมาสัมผัสกับคมมีดของหมอ  เด็กบางคนกำลังอยู่ในวัยที่กำลังซน  แต่ก็ต้องถึงกับซนไม่ออกเพราะโรคร้ายที่เค้าไม่อยากได้มันมาอยู่กับตัวเอง  มันช่างเป็นอะไรที่น่าเห็นใจจริงๆ            น้องหนุ่ย  เด็กชายวัย  13  ที่ฉันรู้จักและคุ้นเคยกันดี  เพราะน้องหนุ่ยได้เคยมาร่วมทำกิจกรรมกับทางอาสาสมัครหลายครั้งแล้ว  ก่อนมาฉันได้เข้าใจว่าน้องหนุ่ยอาจจะกลับบ้านไปแล้ว  เพราะโรคที่น้องหนุ่ยเป็นนั้นมันไม่ได้รุนแรงอะไร  เมื่อเทียบกับเด็กป่วยคนอื่นที่นอนพักรักษาตัวด้วยกัน  แต่วันนี้ที่ฉันมาร่วมทำกิกรรมกับเด็กป่วย  ฉันก็ยังได้เห็นน้องหนุ่ยยังคงนอนอยู่ที่เตียงเดิม  และยิ่งไปกว่านั้นน้องหนุ่ยยังมีแผลใหญ่ที่ศรีษะ  และที่หน้าผากด้านขวาก็บวมแบ่งซะจนแทบปิดตาขวาซะมิดดวง  แต่น้องหนุ่ยก็ยังสามารถที่จะลืมตาอีกข้างได้  และยังมีการตอบโต้กับคำถามด้วยการส่ายหน้าและการถีบเท้า  คุณแม่ของน้องหนุ่ยเล่าว่าไม่หน้องหนุ่ยพึ่งจะออกจกาห้องไอซียูมาเมื่อวาน  และตอนนี้น้องหนุ่มก็ยังไม่สามารถที่จะทานอะไรได้เลย  แม่เคยบอกกับฉันว่า“หัวอกของแม่เวลาเห็นลูกเจ็บ  แม่แทบที่จะขาดใจตายอยู่ตรงนั้น”  และมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆด้วย  ทุกครั้งที่น้องหนุ่ยร้องโอดครวญด้วยอาการเจ็บปวด  คุณแม่ของน้องก็แทบที่จะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่  พร้อมกับกุมมือลูกแล้วถามลูกว่าปวดไหม  มันเป็นภาพที่ทำให้เวลาของฉันหยุดหมุนทันที  ภาพที่ฉันได้เห็นเป็นสาเหตุที่ทำให้น้ำใสๆในตา  ค่อยเอ่อล้นออกมาจากตาของฉัน  ความสงสารที่เกิดขึ้น  มันไม่ได้เกิดจากการที่ฉันสร้างภาพลักษณ์แห่งความสวย  อย่างที่ใครหลายคนแอบล้อฉันหรอก  แต่มันก็เกิดขึ้นมาจริงๆ  จากความรู้สึกที่มันผุดออกมาจากข้างใน  ว่าสิ่งที่ฉันได้เห็นเนี่ยะ  มันทำให้ฉันเกิดความสงสาร  และฉันเชื่อนะว่าถ้าหากคุณได้มาเห็นอย่างฉัน  คุณก็จะประทับใจในความรักอันบริสุทธิ์  และฉันเชื่อเหลือเกินค่ะว่าถ้าคุณได้มาเห็นภาพนี้อย่างฉันแล้ว  คุณก็จะรักคุณแม่ของคุณมากขึ้น