จริงๆแล้วเราต้องการเรื่องเล่าเหตุการณ์จากประสบการณ์ทำงานที่เราภาคภูมิใจ เป็นเหตุการณ์ของความสำเร็จเล็กๆ แต่เล่าให้เห็นว่าเราทำอย่างไรจึงได้ความภาคภูมิใจนั้นมา แต่ด้วยความคุ้นชินเดิมที่คนเรามักมองข้าม “ความรู้เล็กๆ” ทำให้มองหาความรู้เหล่านั้นไม่ออก ผมเลยคิดว่าจะเอาเรื่องเล่าที่พอใช้ได้มาขึ้นเอาไว้เผื่อคนที่จะต้องเขียนเรื่องมาดูพอเป็นไอเดียแล้วกลับไปเขียนของตัวเองได้ เรื่องเล่าที่ยกมานี้ ไม่ได้บอกว่าเป็นการเรียบรียงที่ดีที่สุด แต่ต้องการให้เห็นเพียงว่าเขียนประมาณโทนนี้ ถ้าจะให้ดีตรงจุดที่สำคัญ ที่แสดงให้เห็น “ทำอย่างไร” นั้น ถ้าขยายความรายละเอียดนิดหนึ่งก็จะเก็บ “ขุมความรู้” ได้มากยิ่งขึ้นครับ
เรื่องเล่าจากเวทีการจัดการงานสาธารณะ รัฐศาสตร์
รามคำแหง
นายกรกฎ
มงคลธรรม
4812840193 MPM
5
PM633
การจัดให้มีกิจกรรมการเต้นแอโรบิคทุกเย็นประจำหมู่บ้าน
แต่เดิมที่หมู่บ้านผมจะมีพื้นว่างอยู่แห่งหนึ่ง
ซึ่งเป็นพื้นที่ของหมู่บ้านแต่ก็ไม่ได้ใช่เป็นกิจจะลักษณะอะไร
บางครั้งจึงมีคนเอารถบัสมาจอด
และในตอนเย็นก็มักจะมีคนมารวมตัวเตะฟุตบอลอยู่เป็นประจำ
ผู้ที่ได้รับประโยชน์จากพื้นที่แห่งนี้ก็จะมีเพียงคน 2
กลุ่มนี่เท่านั้น ทั้งที่จริงแล้วคนในหมู่บ้านก็มีทั้งเด็ก สตรี
ผู้สูงอายุแต่คนกลุ่มดังกล่าวก็ไม่เคยได้รับประโยชน์ในการใช้พื้นที่แห่งนี้เลย
จนกระทั้งรัฐบาลมีการรณรงค์ให้มีการออกกำลังกายเพื่อให้มีสุขภาพดี
มีการจัดมหกรรมการเต้นแอโรบิคที่สนามหลวง
ทำให้การเต้นแอโรบิคเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายโดยเฉพาะในกลุ่มสุภาพสตรี
ซึ่งก็รวมไปถึงในกลุ่มสุภาพสตรีในหมู่บ้านของผมด้วย
และก็เริ่มมีเสียงเรียกร้องให้มีการจัดการเต้นแอโรบิคในหมู่บ้าน
แต่ก็นำมาซึ่งปัญหา
เพราะหากให้มีการเต้นแอโรบิคซึ่งแน่นอนว่าจะต้องให้บริเวณที่เป็นที่ว่างของหมู่บ้าน
ก็จะทำให้กลุ่มผู้ที่เตะฟุตบอลไม่พอใจเพราะคนกลุ่มก็จะเป็นผู้ที่เสียประโยชน์
จึงได้มีการจัดการปะชุมคณะกรรมการหมู่บ้านได้มีการรวบรวมความคิดเห็นต่างๆทั้งของคณะกรรมการและของสมาชิกในหมู่บ้านซึ่งผมเองก็ได้ไปร่วมในการเป็นในครั้งนี้ด้วยเพราะผมเองก็อยู่ในกลุ่มของผู้ที่เสียประโยชน์
คือผมเป็นสมาชิกของกลุ่มผู้ที่ใช้ที่ว่างในการเตะฟุตบอล
ในการประชุมดังกล่าวก็ได้มีการถกเถียงพูดคุยเจรจา
วิเคราะห์ถึงข้อดีข้อเสียในแนวทางเลือกต่างๆ โอกาสอุปสรรค
ความเป็นไปได้ คือการนำ SWOT มาใช้ในการวิเคราะห์ทางเลือก
จนในที่สุดก็ได้มีการตกลงกันในการจัดสรรการใช้ที่ว่างดังกล่าวคือ
ให้มีการเตะฟุตบอลจนถึงเวลา 18.00 น. และหลังจาก 18.00 น.
ของทุกวันก็จะมีการจัดให้มีการเต้นแอโรบิค
ทำให้คนทุกๆกลุ่มในหมู่บ้านได้รับประโยชน์ ซึ่งข้อเสนอดังกล่าว
อาจจะกล่าวได้ว่าเป็นนโยบายในการแก้ปัญหาเรื่องการใช้พื้นที่ว่างของหมู่บ้านซึ่งเป็นนโยบายที่เกิดจากคนในชุมชนช่วยกันคิดช่วยการวิเคราะห์เป็นการมีส่วนร่วมของคนในหมู่บ้าน
ซึ่งเป็นไปตามหลังของการจัดการนโยบายสาธารณะ
ซึ่งตัวผมเองก็มีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นและการนำเสนอนโยบายดังกล่าว
