เรียนรู้ด้วยการกระทำ

การเข้าสู่โลกไอทีของฉันฉันเป็นครูยุคโบราณคนหนึ่ง..ซึ่งไม่เคยได้เรียนรู้การใช้คอมพิวเตอร์..อินเตอร์เน็ตมาก่อน..สมัยที่เรียนไม่มีใช้อย่างดีคือเครืองพิมพ์ดีดนี้แระ..ทันสมัยสุดๆพอคอมพิวเตอร์มามีบทบาท..เราก้อรู้สึกจะแก่เกินไปแล้วมั๊งจึงไม่สนใจจะเรียนรู้…ได้นั่งทำงาน…โดยมีลุกน้องเป็นพนักงานทำงานให้..เวลาติอต่องานหรือมีเอกสารใดลุกน้องก้อทำให้…ห้องเราจึงมีคอมพิวเตอร์พร้อมอินเตอร์เน็ตแล้วที่สุด..มีเหตให้ต้องมาสนใจเจ้าสีเหลียมตัวนี้.วันหนึ่ง..เจ้าหน้าทีลาหยุดงาน…2..วันฉันต้องนั่งเฝ้าห้องคนเดียว…เหตเกิดมีนักเรียนมาขอใบรับรองพฤติกรรม..ซึ่งต้องปรินท์ออกมาแล้วเสนอให้ผุ้บริหารเซ็นรับรอง.ฉันบอกให้เขามาวันอื่น..แต่เด็กบอกว่าต้องวันนี้เขาต้องเอาไปสมัครสอบเข้าเรียนต่อ..ซึ่งเหลือวันนี้เป็นวันสุดท้าย.ฉันต้องบอกเด็กไปตามตรงว่าฉันเปิดคอมพิวเตอร์ไม่เป็นนักเรียนก้อบอกว่า..งั้นผมขออนุญาตเปิดนะครับ..ค้นหาใบรับรองแล้วเอาออกมาให้ครูช่วยทำต่อให้ผมด้วย..ฉันให้เขาทำเพราะเขาต้องการไปใช้จริง..ฉันนั่งดูเด็กทำแล้วลองจำว่าทำไงบ้าง…หลังจากวันนั้น..ฉันหันมาลองเล่นกับเจ้าเครืองสีเหลี่ยมนี้..โดยซักถามเจ้าหน้าที่ในห้องนั่นแระ..เขาเป็นผุ้สอนฉันใช้อะไรตรงไหน..ทำอย่างไร..ว่างสอนก้อไปเข้าห้องอินเตอร์เน็ตเรียนพร้อมกับเด้กนั้นแหล่ะ…มาเรียนรู้ตอนนี้คิดว่าคงไม่สายทดลองหัดใช้ทุกวันๆ.อ่านๆๆที่เขาแนะนำการใช้..ถามทุกคนที่อยู่ตรงหน้า..ไม่ว่าเป็นเด็กหรือเจ้าหน้าที..พอเริ่มใช้ทุกวันเริ่มพอจะทำได้..การทำบ่อยๆทำให้เข้าใจมากขึ้น..ทำผิดก้อสามารถรู้และแก้ไขได้ถูกต้อง