สำนึกวิชาชีพ
เกิดมาเพื่อเรียนรู้ เป็นครูต้องสอนสั่ง
สำนึกคอยเหนี่ยวรั้ง ปลูกฝังในวิชาชีพ
ท่านมีความคิดเห็นอย่างไร กับคำกล่าวที่ว่า "คุณค่าของคนอยู่ที่การมีงานทำ" แต่จะมีสักกี่คนที่ทำงานอย่างมีจิตสำนึกที่ดี รักวิชาชีพและให้เกียรติกับผู้อื่นในการทำงานร่วมกัน เพื่อสร้างพันํมิตรวิชาการ
หรีด สายน้ำเขียว
สวัสดีค่ะ แวะเข้ามาเยี่ยมชม คิดว่าคุณค่าของคนอยู่ที่ผลการกระทำค่ะ หากเราทำดี ทำในสิ่งที่เหมาะที่ควรคุณค่าของเราก็จะเพิ่มสูงขึ้น แม้ใครไม่รู้แต่เราย่อมรู้ดีแก่ใจ เป็นการสร้างคุณค่าให้กับตัวเองค่ะ
งานทุกอย่างมีความหมาย หากเป็นงานสุจริต จะสูงต่ำอยู่ที่ทำตัว ก็น่าคิดนะ ปัจจุบันงานหายากจริง ๆ นอกเสียจากงานอิสระที่คิดทำเอง…หากมีแต่คนผลิต ผู้บริโภคน้อย…อะไรจะเกิดขึ้น ลงทุนแล้วไม่คุ้นทุนก็น่าเห็นใจบัณฑิตที่ว่างงานรุ่นสู่รุ่น
วิชาชีพชั้นสูง เช่น ครู แพทย์ พยาบาล หรือวิศวกรจะมีจรรยาบรรณวิชาชีพควบคุมอยู่ โดยมีสภาหรือคณะกรรมการดูแลการปฏิบัติงาน บางอาชีพจะตรวจสอบหรือควบคุมกันเอง แต่อาจไม่มีตัวบทกฏหมายเป็นข้อกำหนด โดยเฉพาะอาชีพอิสระ อย่างไรก็ตาม สำนึกคุณธรรม จริยธรรม ก็พออนุโลมเป็นแนวปฏิบัติในการประกอบอาชีพสุจริตได้
สวัสดีครับคุณครู
ผมไม่ใช่ครู แต่ก็ผูกพันกับครู ทุกวันนี้หก็ทำงานกับครู เพราะทำงานด้านสาธารณสุขที่ต้องดูแลช่วยเหลือเด็ก ทั้งเรื่องการจัดกิจกรรมและการให้คำปรึกษาปัญหาเด็ก
ผมอยากให้หน่วยงานมาช่วยกันจริง ๆ จัง ๆเสียที่เพื่อลบคำว่า"งานเด็กและเยาวชนไม่มีเจ้าภาพ..ที่แท้จริง"
ออกจากพจาณานุกรมไทยเสีย
ขอบคุณครับ
….จ๊าบ..!!! …ครับ
ศน.วีระ (ไม่มีศักดิ์)..."คุณค่าของคนอยู่ที่การมีงานทำ"
ส่วนจะมีสักกี่คนที่ทำงานอย่างมีจิตสำนึกที่ดีฯ ไม่รู้แต่
อย่างน้อยก็มี ศน.วีระ คนหนึ่งล่ะ
แวะเข้าทักทายทุกคน