สำหรับผองชนผู้มีสำนึกชิมอาหารโอชะไม่ต่างจากจระเข้ยามลิ้มรส เรามีข่าวดีมาบอก

นั่นคือ เคล็ดลับการสั่งอาหารด่วนเป็นหมู่คณะ สั่งอย่างไรให้ได้เร็ว ?

หลักการง่ายมาก

"บวกจำนวนจาน เท่ากับจำนวนคน โดยไม่ซ้ำกันเลย"

เช่น ไปห้าคน บอกว่า บวกห้าจาน ไม่ซ้ำกันสักจาน

พ่อครัว/แม่ครัวก็ไม่ต้องลำบากมาก โยนวัตถุดิบปรุงลงไปมากกว่าเดิมหน่อย จัดการไม่ยาก สะดวกกันทุกฝ่าย 

วิธีนี้ ดูเผิน ๆ ก็เป็น alligator method ดี ๆ นี่เอง คือจระเข้นั้น กินอะไรก็ได้ โยนลงคอ แล้วขยอก ๆ ลงคอ - จบ

แต่จริง ๆ แล้ว วิธีนี้ มีลักษณะเฉพาะอยู่ประการหนึ่ง ที่ดีมาก ๆ

คือ ยิ่งคนไปเป็นหมู่ใหญ่ สั่งแบบนี้ จะเพิ่มโอกาสการที่ทุกคนได้กินอร่อยถูกปากตัวเองเพิ่มมากขึ้น

เช่น คนที่ไป ชอบกินต่างกัน (ผมชินกับสไตล์บ้าน ๆ ทางใต้ ใช้ กิน ไม่ใช้ ทาน ถ้าต้องพูด ทาน แล้วอางขนางใจทู้กที)

เวลาเขาจัดมา เราสลับจานให้ดี ๆ คนที่จำใจกินแบบไม่ถูกปากเลย จะมีโอกาสน้อยลงมากกว่าการไปคนเดียวมาก

ไปห้าคน สั่งห้าจาน ดูเผิน ๆ ก็ไม่ต่างจากการที่คนเดียวสั่งหนึ่งอย่าง

แต่ลองคิดตามดูช้า ๆ นะครับ

กินคนเดียว สั่งแบบนี้ มีโอกาสเลือกได้แบบเดียว

คนแรก เลือกได้ 5 แบบ

คนถัดมา เลือกได้ 4 แบบ  3 แบบ 2 แบบ และ 1 แบบ ตามลำดับ

รวมแล้ว โอกาสเลือกรวมเป็นหมู่คณะคือ 5+4+3+2+1 = 15 แบบ

ก็เท่ากับว่า แต่ละคน มีโอกาสเลือกเฉลี่ยถึง 3 แบบ (15 แบบ หาร 5 คน)

ถ้าไป N คน คิดทำนองเดียวกันนี้ จะได้ว่า แต่ละคน จะมีทางเลือก (N+1)/2 แบบ คือเกือบจะแปรผันตรงกับจำนวนคนที่ไป 

ที่ว่ามานี้ เป็นตัวอย่างเล็ก ๆ ในวิชา enumerative combinatorics ซึ่งโฟกัสไปที่การวิเคราะห์ความถี่ของรูปแบบที่ขยับขยายได้ 

แต่สิ่งที่ผมจะชี้ให้ฉุกคิดคือ คณิตศาสตร์ ไม่สำคัญเท่ามุมมอง

มุมมองที่ได้จากตรงนี้คือ การมีช่องว่างให้แต่ละคนหายใจหายคอ จะทำให้คนสบายใจมากกว่า ไม่ว่าเรื่องกิน หรือเรื่องงาน 

ใครบริหารงานแล้วไม่เรียนรู้ตรงนี้ ถืือว่า สอบตกครับ

...

เอ้อ... คงหมายถึงสอบตก enumerative combinatorics กระมังครับ ?