รักษาแหล่งต้นน้ำ

รักษาแหล่งต้นน้ำ
                                  รักษาแหล่งต้นน้ำ

                จากประสบการณ์ที่ผลได้ทำงานเป็นครูดอยและอยู่ใกล้แหล่งต้นน้ำ   แหล่งท่องเที่ยง  ภูลังก์กา   บ้านปางค่า  ดำเนินรอยตาม พระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยมีพระราชประสงค์ที่จะให้เป็นศูนย์กลางในการศึกษา ทดลอง วิจัย เพื่อหารูปแบบการพัฒนาด้านต่างๆ ที่เหมาะสมกับสภาพพื้นที่ภาคเหนือและเผยแพร่แก่ราษฎร ให้สามารถนำไปปฏิบัติได้ด้วยตนเอง นอกจากนั้นยังมีพระราชประสงค์ให้พัฒนาพื้นที่ให้เป็นแหล่งต้นน้ำลำธาร เนื่องจากพื้นที่ดังกล่าวมีการตัดไม้ทำลายป่าทำให้เกิดสภาพแห้งแล้งและมีไฟป่า จึงได้ดำเนินการหาแนวทางการอนุรักษ์ป่าต้นน้ำ  โดยทำการศึกษาพัฒนาป่าไม้ ด้วยการปลูกไม้ 3 อย่าง ประโยชน์ 4 อย่าง คือ ไม้ใช้สอย ไม้ผล และไม้เชื้อเพลิง ซึ่งนอกจากจะได้รับประโยชน์จากไม้ทั้ง 3 อย่างนี้แล้ว ยังอำนวยประโยชน์ในการอนุรักษ์ดินและน้ำ  เพื่อคงความชุ่มชื่นเอาไว้  อันเป็นประโยชน์อย่างที่  4   โดยเน้นการพัฒนาพื้นที่ต้นน้ำลำธารให้ได้ผลอย่างสมบูรณ์เป็นหลัก

ในการอนุรักษ์แหล่งต้นน้ำลำธารได้ดำเนินการไว้ 3 วิธี ได้แก่
                          1. การปลูกป่าในพื้นที่ที่มีการนำระบบชลประทานภายนอกเข้ามาเสริม
                          2. การปลูกป่าตามแนวร่องเขาโดยใช้ฝายกักเก็บน้ำขนาดเล็กรักษาความชุ่มชื่น หรือที่เรียกว่า 3. การปลูกป่าในเขตพื้นที่รับน้ำฝน
                          นับได้ว่าการอนุรักษ์แหล่งต้นน้ำลำธาร ทำให้ผืนป่ามีความอุดมสมบูรณ์อย่างยั่งยืน นอกจากนี้ยังได้จัดทำระบบการป้องกันไฟป่าเปียก   ซึ่งสามารถลดปัญหาไฟป่า และเพิ่มความชุ่มชื่นให้แก่พื้นที่ป่าได้เป็นอย่างดี     และน้ำที่ไหลมาเบื้องล่าง      ก็จะไหลลงอ่างเก็บน้ำไว้ใช้ประโยชน์ในการสนับสนุนกิจกรรมทางการเกษตร การเลี้ยงสัตว์
นายชุติพงษ์   ปานต๊ะรังษี   รหัส   4930123102216    สมาชิก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รักษาแหล่งต้นน้ำ

คำสำคัญ (Tags)#การจัดการความรู้เพื่อการพัฒนาชุมชนท้องถิ่น โครงการมหาวิทยาลัยชีวิต

หมายเลขบันทึก: 125847, เขียน: 07 Sep 2007 @ 07:57 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 20:16 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)