พ่อทรงคิดพัฒนา                 ถิ่นรากหญ้ากันดารไกล

พ่อหลวงทรงห่วงใย             น้ำพระทัยทรงเมตตา

ทุกวันมิทรงพัก                     มุ่งงานหนักทรงอุตส่าห์

ฤทัยพ่อปรารถนา                 ท้องทุ่งป่านั้นสมบูรณ์

ทรงริเริ่มทฤษฎี                     สัมคมมีสิ่งเพิ่มพูน

สอนสั่งไม่สิ้นสูญ                 เป็นผลคูณการพอเพียง

แนวคิดที่ล้ำค่า                     สู่ไร่นาไม่ลำเอียง

ชนบทไกลปืนเที่ยง               ไม่เคยเกี่ยงจนหรือมี

ป่าเขาและยอดดอย              มิต้องคอยเยือนถึงที่

แห้งแล้งหรือฝนดี                 พระภูมีทรงห่วงใย

พระเสด็จทรงแนะนำ             ใกล้แหล่งนำปลูกแฝกไว้

กั้นดินไม่พังไป                     ก่อหญ้าใหญ่รากยึดดี

บางคนทิ้งถิ่นฐาน                 เข้าหางานในธานี

ตรอก ซอยล้วนมากมี          คนชั่ว ดี มีปะปน

ทำกินอยู่เรือนเหย้า             อย่าคอยเฝ้าเป็นกังวล

พอเพียงหาเลี้ยงตน            ขอทุกคนมีคุณธรรม

พระเมตตาห่วงอาทร         พสกนิกรหลงถลำ

ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม        แอบลอกจำเรื่องอบาย

 สิ่งดีที่พอเพียง                 กลับหลีกเลี่ยงว่าน่าอาย

นุ่งซิ่นแบบอย่างยาย         ลุกนั่งง่ายสบายดี

สายเดี่ยวโชว์ส่วนสัด        สวมเสื้อรัดว่าเข้าที

ย้อนรอยเมื่อหลายปี         วัฒนธรรมมีไม่เคยจำ

กางเกงว่าสวยสุด             สวมเอวหลุดตีค่าต่ำ

มองว่ามีค่าล้ำ                  แต่ยิ่งทำค่าต่ำลง

แผ่นดินถิ่นสยาม              เมืองยิ้มงามดั่งประสงค์

ชาวไทยเรามั่นคง            ไม่ลืมหลงคุณธรรมมี

แผ่นดินของเราไทย         ต่างรักใคร่สามัคคี

แบ่งปันฉันน้องพี่             ทำความดีมีวินัย

เทคโนโลยีล้ำ                  คุณค่านำทันสมัย

ดูแลลูกหลานไทย            อย่าปล่อยไปจะเสียกาล

เทคนิคอินเตอร์เนต          มีฉอดเด็ดกล่าวเล่าขาน

สอดส่องก่อนเรื่องาน       ลูกอยู่บ้านจะปลอดภัย

แผ่นดินถิ่นอาศัย              ประเทศไทยเลิศวิลัย

บารมีพระทรงชัย              คุ้มครองภัยพ้นวิกฤติ

ก่อม๊อบสร้างสถานการณ์  ทุกถิ่นฐานทบทวนคิด

ร่วมใจกันสักนิด                โปรดพินิจทำเพื่อใคร

ย้อนกลับดูสังคม              ว่านิยมบ้างหรือไม่

อย่าคิดเอาแต่ได้              โปรดใส่ใจอันธพาล

พ่อ แม่ ปู่ ย่า ยาย             อยู่สุขสบายมาช้านาน

อย่ามีจิตวิตถาร                จะเสียงานเพราะโง่เขลา

บ้านเมืองพ่อหลวงสร้าง    ทรงชี้ทางช่วยบรรเทา

พอเพียงเลี้ยงดูเรา            จดจำเอาให้เข้าใจ

ปลูกข้าวเลี้ยงประชา         ในบ่อปลาปลูกบัวไว้

บนบ่อสร้างเรือนไก่           ขอบสระได้ปลูกโหระพา

พื้นที่พอมีอยู่                     ครอบครัวรู้ร่วมปรึกษา

ปลูกพืชผักนานา              นำผลไม้มาปลูกไว้กิน

ขนุน มะม่วง มะขาม ฝรั่ง น้อยหน่า  มีคุณค่าและวิตามมิน

ทุกแห่งของพื้นดิน          ปลูกจนสิ้นกินพอเพียง

เหลือกินนำไปขาย          ทำรายได้ไม่ต้องเสี่ยง

ยามว่างมานั่งเคียง         คิดเรียบเรียงทำผลิตภัณฑ์

ย่า  ยาย สอนลูกหลาน    ฝึกหัดงานคุณอนันต์

หมู่บ้านของเรานั้น           มาร่วมกันเป็นหนึ่งเดียว

หนึ่งในหลายความคิด     มาประดิษฐ์ให้กลมเกลี่ยว

ส่งขายไม่เสียเที่ยว         คนซื้อเหลียวกลัยมาดู

อะไรใส่ใจทำ                  จะงามล้ำและเลิศหรู

ผู้ซื้อก็เชิดชู                     ของควรคู่ราคาเงิน

พ่อทรงแก้วิกฤติ               ใช้ทศพิธช่วยประเมิน

ทุกถิ่นไม่ห่างเหิน              รุดดำเนินเข้าแก้ไข

น้ำท่วมขุดคูคลอง            เก็บสำรองน้ำไว้ใช้

 แก้มลิงพอพระทัย            น้ำมีใช้ตลอดปี

กังหันชัยพัฒนา                ทรงค้นคว้าประโยชน์มี

ปรับน้ำให้เข้าที่                 น้ำเสียดีกลับใช้ได้

ประโยชน์มหาศาล            โลกกล่าวขานร่ำลือไกล

พ่อทรงรักษาไว้                 พื้นดินไทยของเรานี้

เสโททุกหย่ดหยด              ไหลรินรดพื้นปฐพี

พ่อทรงบุญบารมี                ไทยทุกที่ได้ร่มเย็น

หยาดเหงื่อชุ่มพระพักตร์     ทรงงานหนักไม่ละเว้น

เช้า สาย หรือบ่าย เย็น        สิ่งจำเป็นเพื่อถิ่นไทย

รากหญ้าหาเช้าค่ำ                ยังตรากตรำหากินไป

ไม่ใช่ทำเพื่อใคร                  เก็บงำไว้เลี้ยงครอบครัว

ยามป่วยและขัดสน              ต้องดิ้นรนไม่ต้องกลัว

ยึดมั่นเพื่อครอบครัว            แยกดีชั่วรู้จักพอ

น้ำทิพย์สู่รากหญ้า                พระเมตตาทรงสานต่อ

เสด็จเยือนไม่รั้งรอ               พระทัยพ่อมิเทียบได้

พระทั้งซ้ายขวา                    ประทับตราพื้นดินไทย

รักษาผืนดินใหญ่                  มิยอมใครหากทำลาย

ไทยจงรักสามัคคี                 ทำความดีด้วยใจหมาย

ความดีมีมากมาย                ทั้งหลากหลายกลวิธี

รักษาศีลปฏิบัต                     อย่างเคร่งครัดนะน้องพี่

หลีกเลี่ยงอบายมี                  เหล้า  ยา  บุหรี่ อย่าพัวพัน

สิ่งเสพติดชั่วร้าย                  เร่งทำลายโดยเร็วพลัน

ชักช้าอาจไม่ทัน                    จงช่วยกันขจัดไป

รากฐานการเสพยา                เป็นปัญหาอันยิ่งใหญ่

ต้องคิดรีบแก้ไข                    ให้หมดไปตัวอัปรี

เริ่มต้นคิดสรรค์สร้าง             ปูแนวทางกระทำดี

พืช ผลทฤษฎี                        เลี้ยงน้องพี่ให้สมบูรณ์

จากเยาว์สู่ชรา                       วัฒนธรรมพาเจิดจำรูญ

เมืองทองช่วงค้ำคูณ              ด้วยว่าบุญแผ่นดินไทย

ตะวันยังอ้อมข้าว                    โบราณกล่าวรู้บ้างไหม

เตือนตนเราคนไทย                 ทดแทนไว้อย่าลืมคุณ

พ่อ แม่ ครูสอนสั่ง                   ตั้งใจฟัง อย่าปล่อยสูญ

เมล็ดข้าว ช่วยค้ำจุน                เกื้อนำหนุนเลี้ยงคนไทย

สุริยายังรู้ค่า                             ปรารถนาทอแสงอำไพ

อ้อมข้าวโคจรไกล                   ปรับแสงได้ให้อ่อนลง

อยู่ได้จนวันนี้                           กตัญญูมีช่วยเสริมส่ง

คุณธรรมทีมั่นคง                     จะดำรงคู่เมืองไทย