ในปัจจุบันสีที่มีขายและใช้ในท้องตลาดที่ใช้สำหรับวาดรูปนั้นทำมาจากสารเคมี  ที่อาจทำให้เกิดผลเสียต่อผู้บริโภคได้  ผู้จัดทำจึงคิดที่จะนำสีธรรมชาติที่มีอยู่ในท่องถิ่นมาใช้สำหรับทำสี  เช่น  ขมิ้น  อัญชัน ฯลฯ  แต่สีดังกล่าวเมื่อเก็บไว้ไม่นานก็จะเสีย  ผู้จัดทำจึงคิดวิธีที่จะถนอมสีดังกล่าวไว้สำหรับใช้และเก็บได้นานๆ โดยได้แบ่งการทดลองออกเป็น 5 การทดลองคือ  (1)ทอสอบหาอัตราส่วนระหว่างสารสีกับน้ำ  (2)หาผงที่จะใช้น้ำไปชุบทำให้เกิดผงสี (3)ทดสอบหาอัตราส่วนที่เหมาะสมระหว่างน้ำสีกับผง  (4)ทดสอบประสิทธิภาพของผงสีว่าเมื่อนำผงสีเก็บไว้เป็นเวลา 1 เดือนแล้วนำสีมาละลายน้ำแล้วละบายบนกระดาษแล้วสีจะยังสดใสเหมือนเดิมหรือไม่ และ (5)นำผงสีที่ได้ละบายบนกระดาษแล้วเป็นเวลา 1 เดือนสีจะยังสดอยู่เหมือนเดิมหรือไม่  ซึ่งสามารถสรุปได้ว่า (1)อัตราส่วนระหว่างน้ำกับสารสีที่เหมาะสมคือน้ำ 10 มิลลิลิตรต่อสารสี 3 กรัม (2)วัสดุที่เหมาะสมที่เหมาะสำหรับใช้ทำผงคือผงดินสอพอง  (3)อัตราส่วนที่เหมาะสมระหว่างน้ำสีต่อผงดินสอพองคือน้ำสี 50 มิลลิลิตร  ต่อดินสอพอง 10 กรัม  ส่วนการทดสอบที่(4)และ(5)นั้นผลที่ได้ก็คือสีที่เปรียบเทียบได้ยังคงสดใสเหมือนเดิม  ดังนั้นสีผงนี้จึงสามารถเก็บไว้เป็นเวลานานได้และเมื่อนำไปใช้แล้วสีก็ยังสดใสเหมือนเดิมเมื่อผ่านไปเป็ยระยะเวลานาน