จิตเป็นนายกายเป็นบ่าว
เมื่อปี พ.ศ.2543 ข้าพเจ้าป่วยด้วยโรคปวดศีรษะอย่างรุนแรงและเป็นลมหมดสติหน้าห้องเรียนจึงเข้ารักษาโรคนี้ที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์จ.ขอนแก่น โดยการรับยาจากหมอที่รับการรักษาแต่ปรากฏว่าข้าพเจ้าแพ้ยาอย่างรุนแรงโดยเปื่อยพุพองตามเนื้อตัวจนไม่อยากมีชีวิตอยู่แต่ข้าพเจ้าใช้สัจธรรมที่ว่าเกิดเพื่อตาย ได้เพื่อเสีย จิตเป็นนายกายเป็นบ่าว ซึ่งได้ถือปฏิบัติมาทำให้ชีวิตของข้าพเจ้ามีความสุขมาก