การบริหารบุคคลเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในกระบวนการบริหาร แต่จะทำอย่างไรเล่าให้บุคคลต่าง ๆ ที่จะทำงานร่วมกับเรามีความคิดเห็นคล้อยตามไปในแนวทางที่เราต้องการ เป็นสิ่งที่ยากยิ่งนัก มีหลายคนถามเราว่าท่านบริหารงานอย่างไรโรงเรียนถึงได้ประสบความสำเร็จในด้านต่าง ๆ มากมายหลายด้าน เรากลับตอบคำถามนั้นได้ไม่ชัดเจนว่าทำไมเราจึงบริหารงานในโรงเรียนได้ประสบความสำเร็จ หรือว่าเป็นเรื่อง ฟลุ๊ค! ก็ไม่ใช่นี่นา เมื่อเราย้ายมาอยู่โรงเรียนแห่งใหม่ หลายสิ่งหลายอย่างก็มีแนวโน้มที่จะประสบความสำเร็จในการบริหารงาน เราย้อนกลับมาทบทวนการทำงานของเรา เราจึงได้คำตอบว่าเราไม่ได้บริหารงานแบบ คุณ-น่ะ-ทำ แต่เราบริหารงานแบบเราเองเป็นผู้ทำนำบุคลากรที่ทำงานร่วมกับเรา เขาไม่ทำ เราก็จะทำ เราทำเช่นนี้บ่อย ๆ ทุกวัน ทุกเดือน เป็นกับ เรากลับพบว่าเราเริ่มมีคนมาช่วยเราทำสิ่งนั้น สิ่งนี้เพิ่มมากขึ้น และตอนนี้เกือบจะทั้งโรงเรียนที่มาช่วยเราทำงานด้านต่าง ๆ จนกระทั่งเรามาได้ประชุมปฏิบัติการ “การจัดการความรู้” KM โดยกลุ่มโรงเรียนไชโยบูรพา ที่โรงเรียนอ่างทองปัทมโรจน์วิทยาคม เมื่อวันที่ 6-7 กรกฎาคม 2550 และได้ชมเรื่องตัวอย่างของผู้บริหารชาวเกาหลี เราถึงได้ค้นพบความจริงว่าสิ่งที่เราทำนั้นเป็นเพียงส่วนน้อยนิดในการบริหารงานท่ามกลางความขาดแคลน แต่เราก็แสดงให้เห็นว่า “การทำงานหนักเป็นรางวัลของชีวิต” ที่แท้จริง
ภาวะผู้นำ
ภาวะผู้นำ
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นาง ปราณี นรดี · 7 ก.ค. 2550
DAOWADEE PONGPANICH · 7 ก.ค. 2550
นาง บุญเรือง lเหล่ามงคลชัยศรี · 7 ก.ค. 2550
นาง ปราณี นรดี · 7 ก.ค. 2550
นาง Nisagorn Yathai · 7 ก.ค. 2550
ฝันดี · 7 ก.ค. 2550