ยกย่องชมเชย

ความภูมิใจ 
 กระผมจะขอเล่าเรื่องประสบการณ์ในชีวิตของความเป็นครู ที่กระผมมีความประทับใจมากครั้งหนึ่งกระผมได้รับมอบหมายจากอาจารย์ใหญ่ให้ปฎิบัติหน้าที่เป็นครูประจำชั้นประถมศึกษาปีที่ 6ซึ่งในชั้นมีเด็กนักเรียนทั้งหมด 12 คน แต่มีอยู่หนึ่งคนเป็นเด็กนักเรียนชาย ชื่อว่า ด.ช.ชลอเด็กคนนี้เป็นเด็กที่ไม่ค่อยจะมาโรงเรียน ขาดเรียนเป็นประจำ กระผมได้ไปติดตามที่บ้าน ผู้ปกครองก็บอกว่าลูกของเขานั้นไปโรงเรียนแต่เช้าทุกวัน มีอยู่วันหนึ่งกระผมได้ขี่มอเตอร์ไปดักรอระหว่างทางมาโรงเรียน แต่ว่าเขาได้ยินเสียงเครื่องยนต์ของรถเสียก่อน เขาจึงวิ่งหนีเข้าไปหลบอยู่ในป่า ต่อมาผมใช้วิธีใหม่ โดยให้ภารโรงขี่รถไปแทนผม ส่วนตัวผมนั้นไปดักรออยู่ในป่า ผลสุดท้ายก็สามารถนำตัว
เด็กนักเรียนกลับมาเรียน หนังสือได้ตามปกติ ผมได้สอบถามเขาว่าทำไมถึงไม่อยากมาโรงเรียน เขาก็ตอบว่าครูดุ ชอบหยิก จากนั้นอาจารย์ใหญ่ได้มีการประชุมครูประจำเดือนกระผมได้เสนอในที่ประชุมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของครูในโรงเรียน โดยให้ความรัก ความเอ็นดูกับเขา ยกย่อง ชมเชย และเสนอให้เป็นหัวหน้าชั้น ซึ่งหลังจากนั้น ด.ช.ชลอ คนนี้จะไม่ขาดโรงเรียนเลย ปัจจุบันเด็กคนนี้เป็นผู้รับเหมาก่อสร้างที่ร่ำรวยมาก และในแต่ละปี เมื่อถึงวันครูผมจะได้รับบัตรอวยพรจากเด็กคนนี้เป็นประจำ จากประสบการณ์ในครั้งผมมีความประทับใจและภูมิใจเป็นอย่างมากที่สามารถสร้างเด็กคนนี้ให้เป็นพลเมืองที่ดีของประเทศชาติคนหนึ่ง