อนุทิน #97653

นึกใจหวั่นหวันหายลงสายน้ำ ความมืดค่ำคลี่ม่านผ่านโลกหล้า อันตรายรุกรานกาลเวลา จะกลับมาอีกครั้งดังเช่นเคย เอย
เขียน:

ความเห็น (0)