อนุทิน #9182

พักรบเถิดนักรบสงบก่อน

มาฟังพรใบไม้ร่ายมนต์เป่า

มาห่มหอมความรักวักดื่มเอา

ให้จิตใจของเรานั้นซาบซึ้ง


พอเสียเถิดนักรบจบเรื่องร้าย

โลกนี้มีมากมายให้นึกถึง

ยังมีเสี้ยวบทกวีไว้รำพึง

และยังฉันคนหนึ่งที่เข้าใจ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)