อนุทิน #89653

ปลาหนึ่งตัว กับคนหนึ่งคน...

หากเทียบกัน...คนนั้นดูสำคัญ

หากแต่...เมื่อพิจารณาความเป็นชีวิต...

ไม่ว่าจะปลาหรือคน...คือ "ชีวิตที่เกิด แก่ เจ็บ ตาย" เช่นกัน...

แต่..

เรานั้นมักลืมชีวิต...แห่งความเป็นสรรพสิ่ง

เรามัวตึดยึดในกรอบที่ล้อมรอบ...ว่านี่คือเครือญาติ นี่คือผู้ที่เรารู้จัก...หากเราสามารถแปรเปลี่ยนพลังแห่งการมองออกไปให้กว้างและลึกซึ้ง "ชีวิต"ทุกชีวิต คือ เพื่อนร่วมทุกข์สุขกับเรา...

ในธรรมชาติ...ชีวิตอันน้อยค่ามักถูกสังเวยให้กับชีวิตที่ถูกประเมินค่าว่าสูงกว่า

เราจึงยากที่จะบ่มเพาะหัวใจให้อ่อนโยนน้อมรับความเป็นชีวิตได้...ทุกสรรพชีวิต

ความพลัดพรากของชีวิต

เขียน:

ความเห็น (0)