อนุทิน #64412

แหวกว่าย...ในสายน้ำ ประมาณหนึ่งชั่วโมง

คือ ความเป็นหนึ่งเดียว แห่งลมหายใจเข้าและออกในน้ำ ทำให้เห็นภาพแห่งเรื่องราวที่ปราฏอยู่ในมโนภาพอย่างแจ่มชัด และทุกอย่างคือ การดำเนินไป ต่างวาระ ต่างบุคคล และต่างเรื่องราว และมันก็เป็นไปเช่นนั้นเอง

นี่น่ะคือ...ห้วงเวลาแห่งความเป็นส่วนตัว

เขียน:

ความเห็น (0)