อนุทิน #48031

รู้มากก็เรื่องมาก รู้เรื่องมากก็วุ่นวาย
ถ้าใครด่าเราแล้วเราไม่รู้เรื่องมันก็จบ
แต่ไอ้เรามันดันฉลาด "หูดี" เข้าใจตีความ ว่าเขาด่าเราอย่างโน้น เขานินทาเราอย่างนี้
พอรู้แล้วก็เอามาเจ็บช้ำน้ำใจ "นอนไม่หลับ..."

ถ้าช่วยได้ก็ช่วยไป เรื่องช่วยนั้นเรื่องหนึ่ง เรื่องปล่อยวางนั้นเรื่องหนึ่ง
เวลาจะเจริญเมตตาบารมี "ปัญญา" บารมีมันก็ต้องเอามาใช้ควบคู่กันด้วย

มีหน้าที่ช่วยก็ช่วยไป ช่วยเสร็จก็จบ
อย่าไปหวังว่าช่วยเขาแล้วเขาจะเห็นความดีของเรา
ไอ้ตัว "หวัง" เนี่ยแหละตัวทุกข์ แต่ตัว "ช่วย" นั้นไม่ทุกข์หรอก
หวังมากก็ผิดหวังมาก เมื่อมีหวังก็ต้องยอมรับ "ความทุกข์..."

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

ไม่กล้าช่วย แล้วก็ไม่หวัง