อนุทิน 35810 - ปภังกร วงศ์ชิดวรรณ

ต๋าวนี้มีกลิ่นหอม ยั่วยวนให้หมู่ภมรอีกแลแมลงผึ้งมาบินหึ่ง ๆ ดอมดมกินเกสร

ต๋าวนี้มีกลิ่นหอม ยั่วยวนให้หมู่คนบุกป่าฝ่าดงดั้นด้นเข้าไปเสาะแสวงหาแปรรูปเป็นสินค้าเพื่อจำหน่าย

ต๋าวนี้มีกลิ่นหอม ยั่วยวนให้หมู่สมณะพิจารณาความไม่เที่ยง ที่มีการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และเสื่อมไปเป็นธรรมดา

ต๋าวรุ่นเด็กต้นน้อยกะจ้อยร่อย

ต๋าววัยรุ่นดูผ่องใสใบสดเขียว

ต๋าวรุ่นหนุ่มออกลูกมากนักจริงเชียว

เผลออีกเดี๋ยวเฒ่าชราทรุดโทรมลง

อีกสักพักต๋าวก็ลาละจากถิ่นนี้

แต่ยังมีไม้หลงเหลือเผื่อเป็นปุ๋ย

ต่างมนุษย์เมื่อตายแล้วเถ้ากระจุย

ไม่เหลือขุยสร้างประโยชน์ดั่ง "ต๋าว" เอย...

 

เขียน 06 Apr 2009 @ 00:47 () แก้ไข 20 May 2012 @ 18:15, ()


ความเห็น (1)

ต๋าว เป็นพืชเหรอ มันเป็นยังไงนะ