อนุทิน #24068

21-10/02

เมื่อรุ่งสางแหงนหน้ามองท้องฟ้า ขณะออกไปใส่บาตร ... แสงอาทิตย์อุทัยงาม หลังจากที่ได้เขียนบันทึก...

"ความยั่งยืน" คือ เป้าหมายที่ปรารถนาไปให้ถึง อีกหนึ่งบทเรียนจาก รพ.เสลภูมิ

เป็นการใคร่ครวญในตนเอง แต่ในกระบวนการได้มีการสะกัดความรู้และการถอดความรู้ออกมาได้มากมาย นำไปสู่โมเดลการทำงานร่วมกันอย่างเป็นสังฆะ ...มากกว่าการทำอย่างแยกส่วน คือ เมล็ดพันธุ์ที่เราไปร่วมกันโปรยและหว่านลงในหัวใจคนหน้างาน ...

น้อมกลับมาที่ท้องฟ้า..แต่ละวันแต่ละครั้งนั้นไม่มีเหมือนเดิม นี่แหละคือ...ความไม่เที่ยงของสรรพสิ่ง

เขียน:

ความเห็น (0)