อนุทิน 135166 - ธีระวุฒิ ศรีมังคละ

"เวลา"

วันใดที่เราเอา "ฉันทะ" เป็นที่ตั้ง เเห่งงาน

วันนั้นเราจะ ยืดหยุ่น  จนหย่อนยาน  เอื้อระเหย

วันใด ที่เราเอา "งาน" เป็นที่ตั้งแห่ง "ฉันทะ" เหมือนเคย

ความเอื้อระเหย  จะไม่หย่อน  เเต่จะ "ตึง"

วันใดที่เราอยากจะให้มัน "สมดุล"

เราก็หนุน งานมาทำ "พร้อมใจถึง"

ความพอใจ  ไม่มากเกิน  งานที่พึง  

ทางสายกลาง จึงจะถึง "ผลแห่งงาน"

*เวลา - ฉันทะ -> งาน = งานยืด ยาว

*ใจ     - ฉันทะ -> งาน = งานคุณภาพ


เขียน 04 May 2014 @ 07:31 ()


ความเห็น (0)