อนุทิน #128030

When i got many problem matters with me and my family

I don't know who is my amity. I only knew my Mom / my sister - brother and my parent

I also don't know what i need from friend and from my socials friend at sometime

I only could said " I miss you so much "

กับการการห่างเหิน ใช่ห่างหาย ก็ยังคิดถึงเพื่อนๆ และครูบา-อาจารย์เสมอนะครับผม

บางครั้งก็ไม่อาจจะอธิบายได้เหมือนกันว่า เราต้องการอะไร ? ต้องการใคร ? ในนี้บ้าง

คิดถึงมากมายครับ

ปล.รักคุณแม่ที่สุดในโลกครับผม

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)