อนุทิน #127171

ณ งานแผ่นดิน... ขณะหลงตกหลุมดำ เป็น.. อสัตบุรุษ  และ เมื่อก้าวออกจากหลุมดำ เป็น.. สัตบุรุษ


คราใดที่เหล่านายทหารเป็นสัตบุรุษ มีความเป็นตัวของตัวเองอย่างชาญฉลาดรอบคอบ ณ สถานการณ์ที่ชาติมีภัยรอบด้าน ทั้งมีเหล่าทหารหาญตะเบ๊ะทั้งกองทัพ ย่อมร่วมขานรับเจตนาแห่งมหาชน นำพาให้เกิดเศรษฐกิจพึ่งตน ชุมชนเข้มแข็ง ประชามีธรรม ประเทศมีไท พร้อมใจ ดั่งทุกครั้ง...

ทว่า บัดนี้...นายทหารใหญ่ เลือกที่จะเป็นอสัตบุรุษ จิตใจอ่อนล้า เลือกทำการรักจ๊ะ จ๋า ยิ่งกว่าทำการรบ ( กับกิเลสในจิตใจ ) ดั่งคำโบราณเมื่อใจยอมตกในหลุมดำเป็นเครื่องมือ...ชนิดที่... " บีบก็ตาย คายก็ตาย หรือ คายก็รอด " 

ยามบุคคลอันเป็นที่รักห่างไกล และ ยามที่ บุคคลอันเป็นที่รักมาอยู่ภายใต้วงแขน และ วงล้อม ( ...... ) จึงไม่ใช่ของยากเลย หากคงความเป็นสัตบุรุษ มีความเป็นตัวของตัวเองอย่างชาญฉลาดรอบคอบ ณ สถานการณ์ที่ชาติมีภัย หากเพราะด้วยความบอดสนิทตกจมในหลุมดำ จึงยากที่จะมองเห็น...

จะไม่แจ่มชัดเสมือนคราที่...ขงเบ้ง ส่งเล่าปี่ไปอยู่ในอุ้งมือของเมืองกังตั๋ง ตามแผนลวงฆ่าของจิวยี่ ที่หมายใช้น้องสาวเจ้านาย คือ ซุนกวน ชื่อ นางซุนฮูหยิน แม่หญิงที่มีทั้งความงามและเก่งเป็นเหยื่อล่อ หากก็ไม่เกิดภัย...ด้วยใจที่มีแรงแห่งความกตัญญู - กตเวที แผ่นดิน ประดุจลิ้นงูพิษ ไม่ต้องพิษ ฉันนั้น

**************************************************

อีกประการหนึ่ง หากนายทหารหาญอสัตบุรุษ " พ้นจากหลุมดำ " ที่หลงติดได้ กลายมาเป็น ทหารหาญสัตบุรุษของแผ่นดิน

ดั่ง...วิธีคิด ที่ไม่ธรรมดาของ มาร์ติน วีลเลอร์ บัณฑิตเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เคมบริดจ์ ที่ก้าวพ้นหลุมดำชีวิตในโลกทุนนิยม มาเห็นคุณค่าแผ่นดินธรรม แผ่นดินทองของไทย โดย ถึงกับกล่าวว่า...

"คนไทยมีพระเจ้าอยู่หัว มีแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์ มีศาสนาพุทธที่ดีมาก ทั้ง ๓ อย่างนี้พยายามรักษาเอาไว้ให้ได้ " 

http://www.haii.or.th/thailandwaterchallenge/activities/40-2009-02-18-07-15-54/319-martin.html

*****************************************************

ดังนั้น...ฉันเดียวกับ กรณี บ้านเมือง ครานี้ คงมีศัตรูแผ่นดิน ที่ไร้สำนึก ฯ

หากแผ่นดินไทย มีเหล่านายทหารเป็นสัตบุรุษ เป็นตัวของตัวเองอย่างชาญฉลาดรอบคอบ ณ สถานการณ์ที่ชาติมีภัยรอบด้าน ทั้งเหล่าทหารหาญใต้บังคับบัญชาให้ความเคารพทั้งกองทัพ พร้อมตื่นมาร่วมขานรับเจตนามหาชนที่เห็นโทษภัยในการกระทำของศัตรูแผ่นดิน ตลอดทั้งตะเข็บชายแดน เพื่อนำพาให้เกิดความีเศรษฐกิจพึ่งตน เกิดชุมชนเข้มแข็ง ปวงประชามีธรรม และประเทศมีไท

ทันทีที่แผ่นดินมีนายทหาร เลือกที่จะเป็นสัตบุรุษ จิตใจเข้มแข็ง อาจหาญ เลือกทำการรบกับศัตรูแผ่นดินอย่างสุภาพและเด็ดขาด สมกับชายชาติทหาร ( ที่พร้อมรบกับกิเลสในจิต ) ดั่งคำโบราณ เมื่อรู้ว่า ณ คราที่...ศัตรูแผ่นดินส่งสายลับ เข้ามาใกล้ตัว...ชนิดที่ " จะบีบก็ตาย จะคายก็รอด " 

เพราะบัดนี้ จิวยี่ส่งน้องสาว (หรือ อีกกระแสว่า คือ ลูกสาวอันเป็นที่รัก หรือ หมากที่เป็นเครื่องมือ ) เข้ามาอยู่ภายใต้วงแขน และ วงล้อมอย่างหลงว่า รอบคอบ หากโดยแท้คือประมาท เมื่อแผนแห่งการจัดขั้นตอนในคลิปเสียงรั่ว ..คลิปเสียงถูกนำเปิดเผย จึงไม่ใช่ของยากเลย ที่เหล่าทหาญหาญ จักคงความเป็นสัตบุรุษ มีความเป็นตัวของตัวเองอย่างชาญฉลาดรอบคอบ ณ สถานการณ์ที่ชาติมีภัยที่ยากจะแก้ไขแล้ว พร้อมตื่นมาร่วมขานรับเจตนามหาชน

ธง จึงคือ ปกป้องชาติไทย...ปกป้องสถาบัน นำพาชาติพ้นภัยร้ายจากศัตรูแผ่นดิน ทั้งไม่ผิดศีลธรรม และ ไม่ต้องเกิดการฆ่า จนพาให้บ้านเมืองเกิดความเสียหาย...

ดั่ง ความแจ่มชัดคราที่ ขงเบ้ง ส่งพระเจ้าอาเล่าปี่ไปอยู่ในอุ้งมือของเมืองกังตั๋ง ทั้งรู้.. ยอมเดินตามแผนลวงไปฆ่าของจิวยี่ ที่หมายใช้น้องสาวเจ้านายตน คือ ซุนกวน ชื่อ นางซุนฮูหยิน แม่หญิงที่มีทั้งความงามและเก่ง แห่งเมืองกังตั๋งเป็นเหยื่อล่อ อย่างสุ่มเสี่ยง..หากรอดปลอดภัย...ด้วยใจที่มั่นคง ตรงต่อความกตัญญู - กตเวที ตอบแทนบุญคุณแผ่นดิน เป็นปณิธานของนักการทหารระดับขงเบ้ง... ที่คงให้เล่าปี่ เดินทางไปตามแผนศัตรู... ประดุจลิ้นงูพิษ ไม่ต้องพิษ ได้..ฉันนั้น

((( บทเรียนเมืองไทยที่ต้องเสียหายก็หลาบครั้ง และ เกือบเสียหาย ก็เคยเกิดมาแล้ว เพียงในทันที ที่ทหารหาญ ตื่นจากภวังค์ หลังจากที่ได้หลงตกลงไปในหลุมดำ ไม่รู้เท่าทัน เหล่ากังฉิน นักโกงเมือง ... ตัวอย่างเช่น ครั้งที่ สกัดจุด พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก บนเครื่อง ก่อนจะบิน , เมื่อครั้งความกล้าหาญ ไม่ตกในหลุมดำเกมส์การเมือง โดย ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ ผู้ตัดสินใจกระทำ โดย เสมือนจะเลือก ..สมบุญ ระหงษ์ หากต้องรอเก้อ และถูกผลักให้ก้าวพ้นเกมส์การเมือง....หากพลิกชงเรื่องตำแหน่งนายก ฯ ไปที่ คุณอานันท์ ปันยารชุน ฯลฯ )))

ตัวอย่าง...คนพ้นจากหลุมดำ เข้าใจชีวิต และ รักแผ่นดิน ฯ คือ ชีวิต นายมาร์ติน วิลเลอร์-โอ๋ ฆราวาส 

www.youtube.com/watch?v=xZ6MszPBPTE










เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

. เพิ่มเติม...

นางซุนฮูหยิน เดิมชื่อ ซุนซ่างเซียง เป็นพระราชธิดาองค์เดียวของซุนเกี๋ยนและนางง่อก๊กไท่ เป็นพระราชกนิษฐาต่างพระมารดาของซุนกวน เมื่อยังทรงพระเยาว์ชอบฝึกฝนอาวุธ เป็นลูกสาวที่ง่อก๊กไท่ไทเฮารักมาก

เมื่อจิวยี่คิดยึดเมืองเกงจิ๋ว ได้คิดอุบายลวงเล่าปี่มาแต่งงานกับซุนฮูหยินและจับเล่าปี่เป็นตัวประกันแลกกับเมืองเกงจิ๋ว แต่ขงเบ้งแก้ลำจิวยี่ได้ เล่าปี่ จึงได้นางซุนฮูหยินนเป็นภรรยา ตัวเล่าปี่เองก็ไม่ต้องถูกจับ เกงจิ๋วก็ปลอดภัย ทั้งจิวยี่ก็กระอักเลือดด้วยความแค้นจนสลบไป ( ให้ทุกข์ แกท่าน ทุกข์นั้น ถึงตัว)

ต่อมา เล่าปี่ไปตีเสฉวนโดยทิ้งนางซุนฮูหยินไว้ที่เกงจิ๋ว ซุนกวนใช้จิวเสี้ยนไปลวงนางซุนฮูหยินว่าแม่ป่วยหนักมาก ให้กลับกังตั๋งไปเยี่ยมแม่และให้เอาอาเต๊าบุตรชายของเล่าปี่ไปด้วย ซุนฮูหยินจึงพาอาเต๊าขึ้นเรือไปกังตั๋ง แต่จูล่งและเตียวหุยมานำตัวอาเต๊าคืน นางซุนฮูหยินจึงเดินทางไปกังตั๋งเพียงผู้เดียว

ต่อมาจึงรู้ภายหลังว่าถูกหลอก พระเจ้าซุนกวนได้สั่งให้กักตัวนางไว้ ต่อมา พระเจ้าเล่าปี่สวรรคต พระนางซุนฮูหยินรู้ข่าวจึงเสียพระทัยเป็นอันมาก พระนางจึงกระโดดน้ำสิ้นพระชนม์ตามพระเจ้าเล่าปี่ไป