อนุทิน #126458

บางครั้งการต่อสู้ดิ้นรน..ทำมาหากิน..ต้องแข่งกับตัวเองและเพื่อนร่วมงานกัน..

บางครั้งการแข่งขันที่เกิดขึ้น..ก็เพื่อเอาตัวเองรอด..

หากมัวแต่แก่งแย่งแข่งขันเพื่อให้ตัวเองเด่นดี..

โดยข้ามหัวเพื่อนพี่น้อง..หาใช้ความสุขใจที่แท้จริงไม่.

ตรงกันข้ามกลับเป็นการถูกสังคมรังเกียจเสียอีก...

การยอมรับความจริง..ปลงตก..กับสภาพสังคม..ที่ห่อหุ้มด้วยลัทธิทุนนิยม..

ผลประโยชน์..และการชิงดีชิงเด่น..ถอยออกมา..แล้วอยู่กับความเป็นจริงกับสิ่งที่เราสบายใจ..

พอใจ.ไม่ต้องเด่น ไม่ต้องดัง..ทำตัวสบายๆ ทำงานที่เรารักให้ดีที่สุดและเต็มที่กับมัน..

แบ่งเวลาให้เป็น..หัวเราะซะบ้าง..มีเพื่อนดีๆ..สักกลุ่ม..แค่นี้...บางทีจิตใจเรามีพลังขึ้น..เยอะ..

เขียน:

ความเห็น (0)