อนุทิน #125783

" . . ฉั น . . "

ฉันไม่ใช่กวีที่ยิ่งใหญ่

 ที่ใครใครต่างรู้จักทักทายถาม

 แต่ฉันมีจิตใจใฝ่เดินตาม

 ท่านผู้ที่มีนามว่ากวี


 ฉันไม่อาจสรรคำอันล้ำเลิศ

 ด้วยถ้อยคำบรรเจิดประเสริฐศรี

 ฉันเขียนไปตามรู้สึกสำนึกมี

 ทุกวลีที่เขียนบอกออกจากใจ


 จึงถ้อยฉัน อาจไม่เพราะเสนาะโสต

 ขอได้โปรดเมตตาอย่าผลักไส

 หากขาดตกบกพร่องต้องอภัย

 จะแก้ไขให้ดีทุกวี่วัน


 บทร้อยกรองแต่ละบทจดจารึก

 มาจากความรู้สึก สุข โศกศัลย์

 บางคนว่าบ้าละเมอเพ้อรำพัน

 แต่ว่าฉันหาสนใจในคำคน


 จะดูถูกเดียดฉันท์นั้นก็ช่าง

 ฉันจะสร้าง สื่อแสดงทุกแห่งหน

 เพื่อสืบสานงานร้อยกรองผ่องอำพน

 ให้ยืนหยัดอยู่ทนคู่คนไทย


 ท่านว่า "นานาประเทศล้วนนับถือ" 

 ผู้ที่รู้หนังสือ คือแต่งได้

 คนที่เกลียดอักษร คือคนไพร

 คนที่เยาะกวีไซร้ คือคนดง


 ฉันไม่ใช่กวีที่กล่าวถึง

 และไร้ซึ่งนิยามตามประสงค์

 เพียงมีใจสร้างสรรค์อันมั่นคง

 เจตน์จำนงของฉัน นั้นเช่นนี้

 ๑๙.๐๔ น. : ๒๗ มิ.ย. ๕๖


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (4)

ภาษาสวยงามมากค่ะ

ขอบคุณนะคะ 

ขอบคุณ คุณโยมที่ให้กำลังใจ ขอให้มีความสุข

ฉันไม่อาจสรรคำอันล้ำเลิศ

 ด้วยถ้อยคำบรรเจิดประเสริฐศรี

 ฉันเขียนไปตามรู้สึกสำนึกมี

 ทุกวลีที่เขียนบอกออกจากใจ


ตรงเลยค่ะท่าน

เขียนไปตามที่อยากเขียน

นมัสการ

คำสวยงามมีล้นตลาด คำเล่าความจริง หายากครับ