อนุทิน #122581

บางครั้งในความจริง ต้องนิ่งใบ้

 บางหนยอมให้ เหมือนโง่เขลา

 ผ่านชีวิตรู้จัก ไหนหนักเบา

 ได้ไม่ได้ดังใจเรา ช่างประไร

 โดยคำ ลานเทวา


เขียน:

ความเห็น (0)