อนุทิน 111338 - ดอกราตรี

เจ็บกว่าการไม่มีความหวัง... ก็คือการไม่ลืมความหลัง

เท้าก้าวเดินไป แต่หัวใจหยุดตรงนั้น...

เธอรู้ไหมการคิดถึง คนที่ไม่มีทางพบกัน...

นั้นปวดร้าวและทรมานเหลือเกิน....

เขียน 26 Jul 2012 @ 19:39 ()


ความเห็น (0)