อนุทิน #111338

เจ็บกว่าการไม่มีความหวัง... ก็คือการไม่ลืมความหลัง

เท้าก้าวเดินไป แต่หัวใจหยุดตรงนั้น...

เธอรู้ไหมการคิดถึง คนที่ไม่มีทางพบกัน...

นั้นปวดร้าวและทรมานเหลือเกิน....

เขียน:

ความเห็น (0)