ยานพาหนะ...การขับขี่...หลวงพระบาง (7)

เวลาประมาณหนึ่งโมงเช้ากว่า ๆ...ผมถึงนครหลวงเวียงจันทร์

ซึ่งอยู่ห่างจากด่านตรวจคนเข้าเมืองประมาณ 20 กว่ากิโลเมตร

เมื่อผมนั่งอยู่บนรถ...ผมตกใจนิดหน่อย เพราะประเทศลาวขับรถไม่เหมือนเรา

บ้านเรา....คนขับอยู่ด้านขวา...ขับบนถนนฝั่งซ้าย

ประเทศลาว...คนขับอยู่ด้านซ้าย...ขับบนถนนฝั่งขวา

ตอนแรก ๆ หวาดเสียวมาก เพราะกลัวรถ "ตำ" กัน

(ที่ลาว ไม่มีรถชนกัน...)

 

 

สัญญาณไฟจราจรที่คนลาวเรียก...

ไฟแดง = ไฟอำนาจ

ไฟเหลือง = ไฟวัดดวง

ไฟเขียว = ไฟสลายตัว

คนลาวใช้คำง่าย ๆ และเข้าใจง่าย ๆ

ที่น่าสังเกต คือ การทำประกันภัยรถ ยังต้องนำเข้าจากประเทศไทย

 

 

รถจักรยานยนต์ ส่วนใหญ่นำเข้าจากไทย

ส่วนรถยนต์ส่วนใหญ่ นำเข้าจากประเทศเกาหลีใต้

ซึ่งรูปทรง และรูปแบบน่ารักมากครับ

 

ป้ายทะเบียนรถ...

สีเหลือง = รถส่วนตัว

สีน้ำเงิน = รถข้าราชการ และรัฐบาล

สีขาว = รถรับจ้าง

สีแดง = รถป้องกันประเทศ ตำรวจ ทหาร

 

 

ผมลองเก็บข้อมูล และ R2R เล็ก ๆ ที่นครหลวงเวียงจันทร์

เกี่ยวกับพฤติกรรมการขับขี่รถมอเตอร์ไซด์ และรถยนต์

พบว่า...

- ผู้ขับขี่ และผู้ซ้อน รถมอเตอร์ไซด์ จำนวน 10 คน สวมหมวกกันน๊อค 9 คน

คิดเป็นร้อยละ 90

- ผู้ขับรถยนต์ และผู้นั่งด้านหน้า จำนวน 10 คน คาดเข็มขัดนิรภัย 1 คน

คิดเป็นร้อยละ 10 (ดูเป็นร้อยละจะน้อยมาก)

ผมอภิปรายผลร่วมกับการสัมภาษณ์เชิงลึกกับคนลาว จำนวน 3 คน

บอกตรงกันว่า ประเทศลาวเข้มงวดกับการใส่หมวกกันน๊อคมาก

(หมวกกันกระทบ คนลาวเรียกอย่างนั้น เห็นแก่หัว แต่ไม่เห็นแก่ตัว)

กฏหมายที่นี้มีบทลงโทษมาก รวมถึงการทำผิดด้านอื่น ๆ เช่น ขโมย ฆ่ากัน และข่มขืน ดังนั้น จึงพบผู้ที่ทำความผิดน้อยมาก

 

 

สภาพรถมอเตอร์ไซด์ทั่วไป

ส่วนใหญ่สั่งเข้าจากประเทศไทย

ราคาจึงแพงมากกว่าประเทศไทย

 

 

ผมลองเก็บข้อมูล R2R อีกครั้ง

กับการใช้เครื่องลางของขลังกับรถทุกประเภทในนครหลวงเวียงจันทร์

จากรถยนต์ 5 คัน

รถมอเตอร์ไซด์ 8 คัน

รถโดยสาร 4 คัน

รวมเป็น 17 คัน (อยากไปเก็บที่บริเวณนักขับเครื่องบินด้วย แต่ไม่มีโอกาสได้เข้าไปครับ)

พบว่า ทั้ง 17 คัน มีเครื่องรางของขลัง เพื่อให้โชคดีในการขับขี่ และเป็นศิริมงคล

มีตั้งแต่ดอกไม้ ใบไม้ ข้องน้อย  นำเต้า ยันต์ สายสิญจน์ ธนบัตร และพระเครื่อง

ซึ่งพบว่า เป็นพฤติกรรมความเชื่อที่ไม่แตกต่างกับคนไทย

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 หมายเลขบันทึก: 486988
 เขียน:  
 ดอกไม้: 20  ความเห็น: 14  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ

ความเห็น

ถาวร
เขียนเมื่อ Fri May 04 2012 09:03:44 GMT+0700 (ICT)

น่าไปเที่ยวค่ะน้องทิมดาบ R2Rเล็กๆน่ารักจัง ชอบ ไฟวัดดวง ค่ะ สื่อความหมายได้ดีนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

ดร.ภิญโญ
เขียนเมื่อ Fri May 04 2012 09:31:08 GMT+0700 (ICT)

ชอบที่คุณทิมดาบทำมากๆครับ..

สาย OD นี่เราก็เก็บข้อมูลกันแบบเรียบง่ายแบบนี้แหละครับ...

Journal ระดับโลกก็ใช้สถิติง่ายๆ..พอให้เห็นปัญหาน่ะครับ..

ดีมากๆ..เป็นตัวอย่างที่ดีของ R2R เลยครับ

พ.แจ่มจำรัส
เขียนเมื่อ Fri May 04 2012 10:31:25 GMT+0700 (ICT)

...ขอบคุณบันทึกดีๆครับคุณหมอ

ธรรมทิพย์
เขียนเมื่อ Fri May 04 2012 13:15:11 GMT+0700 (ICT)
  • คิดถึงบรรยากาศประเทศลาว  การแต่งกายที่ยังรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิม
    ความเรียบง่าย  งดงาม  ที่ดูล้าหลังกว่าเราหลายสิบปีแต่นั้นคือเสน่ห์ที่เราหายไปใช่หรือไม่ ?
  • ขอบคุณบันทึกดี ๆ ที่แบ่งปันค่ะ
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ Fri May 04 2012 15:38:02 GMT+0700 (ICT)

เห็นแล้วอยากไปบ้างครับคุณทิมดาบ ชอบเรื่องไฟจราจร และการใส่หมวกของชาวลาว

Dr. Ple
เขียนเมื่อ Fri May 04 2012 15:57:02 GMT+0700 (ICT)

-ได้รับความรู้เรื่อง .... ป้ายทะเบียนรถ....ซึ่งแตก ต่างบ้านเรานะค่ะ


สีเหลือง = รถส่วนตัว

สีน้ำเงิน = รถข้าราชการ และรัฐบาล

สีขาว = รถรับจ้าง

สีแดง = รถป้องกันประเทศ ตำรวจ ทหาร


บ้านเรา....ป้ายสีเหลือง.....  เป็นรถรับจ้าง...นะค่ะเท่าที่ทราบ นะค่ะเช่น... แท๊กชี้


KRUDALA
เขียนเมื่อ Fri May 04 2012 19:38:36 GMT+0700 (ICT)

การขับรถยนต์ในประเทศลาว คงเหมือนกับพม่า และเวียตนามนะคะ  เราเคยชินกับจราจรในเมืองไทย  ไปเห็นแล้วตกใจค่ะ

ป.
เขียนเมื่อ Sat May 05 2012 09:55:51 GMT+0700 (ICT)

คุณหมออดิเรกเขียนบันทึกประสบการณ์ได้น่าอ่านและมีอารมณ์ขันดีจังค่ะ ชอบ ไฟเขียว = ไฟสลายตัว 555

นงนาท สนธิสุวรรณ
เขียนเมื่อ Sat May 05 2012 09:57:19 GMT+0700 (ICT)

เหมือนได้ไ่ปเที่ยวเก็บเกี่ยวเรื่องราวชีวิตของเพื่อนบ้านของเรา..ขอบคุณค่ะ

แดง
เขียนเมื่อ Sat May 05 2012 16:35:46 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะ

เวียงจันทน์คนใช้หมวกกันน็อคเยอะนะคะ อยากไปจังค่ะ

 

♥อุ้มบุญ♥
เขียนเมื่อ Sat May 05 2012 16:37:14 GMT+0700 (ICT)

คนรัก R2R  ตามมาเรียนรู้  เยี่ยมไปเลย น้องพี่  อยากมอบดอกไม้ให้อีก 1,000,000  ดอก ไปเลย 

 

...ปริม ทัดบุปผา...
เขียนเมื่อ Sat May 05 2012 22:28:27 GMT+0700 (ICT)

ชอบภาษาลาวค่ะ จากบันทึกนี้ทำให้ภาษาลาวดูน่ารักดีมากเลย

ขอบคุณค่ะ

ธิรัมภา
เขียนเมื่อ Sun May 06 2012 19:50:41 GMT+0700 (ICT)

อ่านม่วนหลายเด้อค่า

แหม ! มาเวียงจันทน์ ต้องผ่านหนองคาย....เสียดายจัง

จาก หมอหลกแข่ว = ทันตแพทย์

pis.ratana
เขียนเมื่อ Mon May 07 2012 13:42:54 GMT+0700 (ICT)

มีสีสรรมาก อ่านสนุก นึกถึงหลวงพระบางที่เคยไปหลายปีแล้ว ทำให้อยากกลับไปอีกครั้ง

ขอบคุณค่ะ จะตามอ่านต่อค่ะ

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์