สมาชิก
แลกเปลี่ยน

แม่...คือหัตถาครองภิภพ...

 ใครหนอ...อดทนและมีความรักให้เหลือเฟือ... 

        สองมือที่ดูนิ่มนวลอ่อนโยน                            สองมือที่ดูช่างบอบบางอย่างนั้น
สองมือที่ดูไม่มีความสำคัญ                              คือสองมือที่ทำให้โลกหมุนไป
แม้เพียงร่างกายนั้นเกิดเป็นหญิง                     แท้จริงหัวใจนั้นแกร่งยิ่งกว่าชาย
ขอเพียงให้เป็นได้ดังที่ตั้งใจ                              จะทุกข์ทนเดียวดายไม่มีความสำคัญ
บันดาลโลกหมุนเวียนวนไปตามจิตใจ           นำพาให้เป็นไปตามต้องการ
ทุกสิ่งเปลี่ยนแปรไปด้วยมือเธอเสกสรร          ดังถ้อยคำประพันธ์เปรียบเปรยพรรณนา
ถึงชายได้กวัดแกว่งแผลงจากอาสน์                ซึ่งอำนาจกำแหงแรงยิ่งกว่า
อันมือไกวเปลไซร้แต่ไรมา                                 คือหัตถาครองพิภพจบสากล

 

 

ลูก ...เบื่อจัง...ที่ต้องพูดซ้ำๆ ไม่รู้ว่าแม่จะถามทำไม?บ่อยๆ ...ถามแล้วถามอีก...(เริ่มมีอารมณ์) 

แม่...     จำได้ไหม?...ตอนลูกเด็กๆ ลูกก็เคยถามแม่บ่อยๆ...ไม่ใช่เหรอ?...ทำไม?แม่ขยันตอบทุกครั้งไม่เคยเบื่อเลย

 

 

 

ลูก    ทำไมแม่ต้องบ่นๆ...ๆ...ทำไม?นักหนา...น่าเบื่อ..จัง... 

แม่      ก็แม่...ไม่เคยเบื่อที่จะสอนลูกให้เป็นคนดี...เลยนี่นา อยากให้ลูกเป็นเด็กดี

 

 

 

ลูก    แม่...อยากเอานั่น อยากได้นี่ตลอดเวลา ...ฉันก็มีงานอย่างอื่นที่ต้องทำมากมาย ไม่มีเวลามาเอาใจแม่ตลอดเวลานะ...ฉันก็เหนื่อยนะ 

แม่    ลูกจำได้ไหม?...เมื่อตอนเด็กๆ แม่ก็มีงานมากมาย...แต่แม่ก็ยังมีเวลา มีมือมากพอมาเอาใจลูกทำสิ่งที่ลูกชอบได้ตลอดเวลา ทั้งๆที่งานก็ล้นมือแต่แม่ก็เต็มใจแบ่งเวลามาทำให้ได้นี่นา...ทั้งๆที่แม่ก็เหนื่อยแทบขาดใจ ...ตอนนั้นลูกก็ไม่เข้าใจแม่หรอก

 

 

แม่    ช่วยอุ้มหน่อยเถอะ...บางครั้งแรงมันก็หายไป

ลูก   ทำไมไม่อยู่นิ่งๆบ้างนะ ไปโน่นไปนี่...เป็นห่วงนะ เกิดหกล้มก็ลำบากคนดูแลอีก...

แม่   ตอนลูกยังเล็กเดินไม่ได้...แม่ก็อุ้มเจ้าไม่เคยบ่นสักคำ....จะไปนั่นไปนี่ตลอดเวลาเหมือนกัน

 

 

 

แม่นั้น...    หวังตามช่วยอวยชัย   แสนห่วงใยเจ้าเหลือทน  ยอมอดเพื่อเจ้าอิ่ม...แม่ก็ยิ้มทนหิวได้ ตอนนี้แม่อ่อนกาย หวังมีเจ้าคอยเอาใจ แม่แค่คิดไม่เรียกร้อง ...แค่อยากให้เห็นใจ... ขอเถิดถ้าสงสารอย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ คนแก่ชะแลวัยย่อมพลั้งไปธรรมดา ไม้ใกล้ฝั่งมีหรืออยู่นานได้  อีกไม่นานคงทิ้งฝั่งให้วังเวง 

 

หน้าที่ลูก    ความกตัญญูต่อบุพการี ถือว่าเป็นมงคลสูงสุด 

 

 

               

 ยังมีใครบ้างเอ่ย?....ที่ยังมีความคิดที่คล้ายกับเหตุการณ์ข้างบนบ้าง?  ให้ถือโอกาสนี้นำพวงมาลัยไปกราบแม่...เมื่อท่านนำพวงมาลัยไปกราบแม่...แล้วท่านก็จะรู้ว่า แม่...นั้นมีความรักและความอดทนต่อลูกๆอย่างเหลือเฝื่อ แม่...มีเมตตาอย่างเหลือล้น...จงกล่าวคำ...รักแม่...กันเถอะ.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

· คำสำคัญ: วันแม่ แม่ รักแม่ ข้อเตือนใจสำหรับลูกเรื่องแม่ 
· หมายเลขบันทึก: 453588 · เขียน:  
· ดอกไม้:
2
 · ความเห็น:
5
 · อ่าน: แสดง 
· สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ
บันทึกที่เกี่ยวข้อง
    บันทึกก่อนนี้
    บันทึกใหม่กว่า
    พ.แจ่มจำรัส
    เขียนเมื่อ Fri Aug 12 2011 23:04:19 GMT+0700 (ICT)

    คิดถึงแม่ครับ

    โสภณ เปียสนิท
    เขียนเมื่อ Sat Aug 13 2011 08:31:21 GMT+0700 (ICT)

    บันทึกของแม่

    • ถ้อยบันทึกทุกทีมีความรัก
    • เหมือนเสาหลักปักแน่นบนแผ่นหิน
    • เหมือนสายน้ำเย็นใจที่ไหลริน
    • หวังถวิลในห้วงความห่วงใย เอย

     

    ผึ้งงาน_SDU
    เขียนเมื่อ Sat Aug 13 2011 20:33:45 GMT+0700 (ICT)

    สวัสดีค่ะคุณพ.แจ่มจำรัสIco48

    • เนื่องในวันแม่...ขอให้มีความสุขมากๆค่ะ
    • ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ

                                  Ico64_img_72682

    ผึ้งงาน_SDU
    เขียนเมื่อ Sat Aug 13 2011 20:52:42 GMT+0700 (ICT)

    สวัสดีค่ะคุณโสภณ เปียสนิทIco48

    • ขอบคุณสำหรับกลอนวันแม่ที่ไพเราะและมีความหมายดีมากค่ะ
    • ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ

                                              Ico64_img_7268    

    ผึ้งงาน_SDU
    เขียนเมื่อ Mon Aug 15 2011 16:06:49 GMT+0700 (ICT)

    สวัสดีค่ะ

    • เนื่องในวันแม่ปี2554นี้ ผึ้งงานได้แกะแตงโมให้แม่วันแม่....เป็นความแสดงความรักแบบที่เป็นงานปราณีตศิลป์ค่ะ

    • สุขสันต์วันแม่...ขอให้แม่มีความสุขมากๆค่ะ
    อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
    ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
    {{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
     ใส่รูปหรือไฟล์