กลอนสุภาพ : แฝกฟ้า

     ๏แฝกสานรากรัดดินมิสิ้นค่า 
              
แฝกรักษ์ธารามิเหือดหาย

แฝกแตกหน่อกอใหม่มิรู้วาย      
          
แฝกฟ้ามุ่งหมายมาเนิ่นนาน

อัจฉริยภาพแห่งฟ้าทั่วหล้ารู้             

ฟ้าเฝ้ากู้กอบดินทุกถิ่นฐาน

ฟ้าเพียรแพร่หากล้าพระราชทาน      

รอกี่กาลจึงเกิดแฝกแทรกทั่วไทย

ลงมือก่อนฟ้าเร้นมิเห็นฟ้า      
          
รีบสืบทอดเจตนาจะได้ไหม

ทุกเรือนไร่แฝกชุ่มชอุ่มใบ               

เป็นของขวัญยิ่งใหญ่ถวายฟ้า  ๚