ครูภาทิพ เขียนเมื่อ ปี ๒๕๔๓
ครูไผ่นำเสนอที่ http://www.reurnthai.com/index.php?topic=1419.0 เมื่อ เมื่อ 16 ก.ค. 05, 20:10
ปรับปรุงเล่าสุด 26 พฤศจิกายน 2553 20:00
|
|
สันติสุข สันติศาสนสุข
2010-11-28 20:39:45 +0700
|
อิสระเสรีของผีเสื้อ
ไม่หลงเหลือให้กางปีกได้อีกหน
เฉกชีวิตที่ปลายทางของบางคน
อาจมืดมนหมดหวังหลั่งน้ำตา
ก่อนจะตัดสินใจใดใดนั้น
ควรเรียนรู้ให้เท่าทันปวงปัญหา
หากปล่อยใจตามอารมณ์หลงมายา
ย่อมเสียท่าเหมือนผีเสื้อเหยื่อแมงมุม
สวัสดีค่ะคุณ สันติสุข สันติศาสนสุข
เพราะโลกนี้ภัยร้ายมากมายนัก
ล้วนกับดักพร้อมพลันมากั้นขวาง
เพียงพริบตาถูกขย้ำด้วยอำพราง
แม้ปีกกางเกินกระพือยื้อชีวิน
ขอบคุณที่มาร่วมแจมค่ะ
เ
บทกลอนไพเราะมากค่ะ....
เพราะจนกิ่งไผ่ฯไม่อาจตอบเป็นกลอนได้ เพราะบรรยายไม่หมด
รู้แต่เพียงว่า เป็นกลอนที่ อ่อนละมุน พริ้วไหว เบาบาง ดั่งปีกผีเสื้อน้อยนั่นเลยนะคะ
อะไรจะปานนั้นจ๊ะ กิ่งไผ่ ผลงาน๑๐ ปีที่แล้วค่ะ
ขอบคุณที่แวะมาค่ะ
|
|
โสภณ เปียสนิท
2010-11-29 21:31:11 +0700
|
น่าเศร้าจังครับ ผีเสื้อตายเสียก่อน ติดใยแมงมุม
สวัสดีค่ะ ผีเสื้อของครูภาทิพ ไม่ได้ตายนะคะ เพราะดิ้นหลุดไปได้
เพียงแต่ไม่ไปยังทิศทางเป้าหมายเดิม เปลี่ยนทิศทางไปเพียงเพราะ
เจออุปสรรคค่ะ ขอบคุณที่แวะมาค่ะ
GotoKnow เป็นบริการสังคมของ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้รับการสนับสนุนโดย
GotoKnow ให้บริการโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย ภายใต้เงื่อนไขที่สมาชิกใช้บริการโดยไม่หวังผลทางการค้า
![]()
ปีกขยับค่อยค่อยสู่เป้าหมาย ...
ติดกับดักหนักหน่วงด้วยบ่วงใย ...
เป็นการบรรยายที่มองเห็นภาพได้ ชัดเจนค่ะ
ขอชื่นชมผลงานด้วยใจจริง