สมาชิก
แลกเปลี่ยน
 

กล่องข้าวน้อยฆ่าแม่

นิทานพื้นบ้าน

 

 

 

                  นิทาน กล่องข้าวน้อยฆ่าแม่ 

 

                 ภาคภาษาไทย    ภาษาอังกฤษ

 

 

 

 

         ทองเป็นชายหนุ่มวู่วามนิสัยเอาแต่ใจตนเอง  วันหนึ่งเขาออกไปทำงานตั้งแต่เช้ามืด รออยู่จนสายไม่เห็นแม่นำข้าวมาส่งทำให้รู้สึกหงุดหงิด  เพราะหิวจนแสบท้องคอยชะเง้อมองหา  ครั้นดวงตะวันลอยสูงเกือบจะตรงศรีษะ เห็นแม่ถือกล่องข้าวเดินกระหย่องกระแหย่งมาแต่ไกล ทองรีบลุกออกจากร่มไม้ตรงเข้าไปต่อว่าทันที 

  

 

         Thong was impetuous , self-centered young. One day he went farming early in the morning. He was upset when he had waited and waited for his mother to bring him some food until it was very late. He was very hungry when he looked up for her. When the sun was almost directly overhead , he saw his mother carrying a box of food, walking lamely from a far distance .He immediately got out of the shade of tree to accuse her of being late.

     

 

           ''  แม่มัวทำอะไรอยู่ รู้หรือเปล่าว่าข้าหิวจวนจะเป็นลมอยู่แล้ว''  '' อย่าโกรธเลยลูก'' แม่หยุดยืนหอบหายใจถี่ๆด้วยความเหน็ดเหนื่อย เนื่องจากเดินฝ่าเปลวแดดมาเป็นระยะไกล '' แม่เป็นไข้ไม่ค่อยสบายพอลุกไหวก็รีบหุงข้าวหุงปลาแล้วเอามาให้เอ็งนี่แหละ '' '' แล้วทำไมถึงเอาข้าวใส่กล่องใบนิดเดียวมาให้ข้า จะพอกินได้ยังไง '' '' ถึงกล่องจะเล็ก แต่แม่ก็อัดข้าวมาแน่นนะลูก '' '' พูดมากอยู่นั่นแหละ รีบส่งข้าวมาให้ข้าเร็วเข้า  '' 

 

 

 

         '' What kept you so late, MOM ? Don ‘t you know that I'm starving to death?'' Please, don't be upset, son .''   The mother stood panting heavily with great fatigue from a long walk in the blazing sunlight. '' I was sick. But as soon as I could get up, I cooked for you immediately.''  '' Why do you bring me such a small box of rice? It won't be enough for me!''  " But I stuffed the box with a lot of rice though it is small ." " Shut up and give it to me now ,quick!"

       

 

          ทองกระชากกล่องข้าวมาจากมือจนแม่เสียหลักล้มลง แต่ชายหนุมก็ไม่สนใจไยดี รีบเปิดกล่องข้าวกินอย่างหิวโหย เมื่ออิ่มแล้วจึงรู้ว่าแม่พูดจริง เพราะข้าวในกล่องยังเหลืออยู่อีกตั้งมาก

 

 

      Thong grabbed  the box of rice from his mother ‘s hand so sharply that she fell down .But he did not pay any attention to her.   He abruptly opened the  box and ate the food hungrily . After he was full, he realized that what his mother said was true . There was plenty left over in the box

   

 

           ทองเห็นแม่นอนนิ่งไม่เคลื่อนไหวจึงเข้าไปดู ปรากฏว่าหญิงชราล้มหัวฟาดพื้นสิ้นใจไปแล้ว  ชายหนุ่มเริ่มสำนึกตัวว่าตัวเองทำรุนแรงกับแม่ เข้าไปกอดศพร้องไห้รำพันแต่แม่ของเขาก็ไม่มีวันฟื้นขึ้นมาได้อีกแล้ว

 

 

       Thong saw his mother lying still and he rushed to her at once. The poor old woman had hit her head on the floor when  she had fallen down and she was dead. Having realized how violently he had treated his mother , he hugged her dead body and cried his heart out . But his mother  could in no way come back to life .

   

 

            ทองได้สร้างพระธาตุขึ้นมาองค์หนึ่ง ณ ที่นั้น เพื่ออุทิศส่วนกุศลและใส่กระดูกของแม่ไว้เนื่องจากลักษณะของพระธาตุคล้ายกล่องที่แม่ใส่ข้าวมาให้ ชาวบ้านจึงเรียกว่า ''พระธาตุกล่องข้าวน้อย'' ซึ่งในปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดยโสธร 

 

 

      Thong built a stupa there to dedicate merit to his mother and to keep her bone . The stupa was shaped like that box of rice . People, therefore , called it " The stupa of a small Box of Rice ."  It is in Yasothorn province

                                                             

                                                                ท. ณเมืองกาฬ

                                                                  30/3//2552

คติ.   " ผู้ใดอกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ  ผู้นั้นจะฉิบหา "

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า
· คำสำคัญ: ภาษาไทย 
· หมายเลขบันทึก: 263042
· สร้าง:    · อ่าน: แสดง · ความเห็น:
13
 
· สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
แจ้งลบ
แจ้งลบ
Natcha Chalermklang
เขียนเมื่อ Sun May 24 2009 23:48:11 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะ

มาอ่านเรื่องราวที่เคยได้ยินคนเล่ามาแล้วค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ขอ Copy ส่งไปให้เพื่อนต่างประเทศอ่านได้ไหมคะ

สงสัยมาเที่ยวคราวหน้า  คงต้องพาไปเที่ยวที่นี่แน่ ๆ

ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

เก่งภาษาอังกฤษหรือคะ  เยี่ยมเลย ภาษาไทยพอดูออก แต่ภาษาอังกฤษยังไม่แข็ง  แต่ก็สนับสนุน ให้เขียน ถ้าไวยกรถูก เผื่อฝรั่งเข้ามาอ่าน จะได้ความรู้ด้วย

แต่รู้แล้วประเด็นอยากเตือนสติ คนใจร้อน

คติ.   " ผู้ใดอกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ  ผู้นั้นจะฉิบหาย" เป็นความจริงคะ ผู้นั้นจะไม่เจริญทำอะไรก็จะไม่ขึ้น  

ท.ณเมืองกาฬ
เขียนเมื่อ Mon May 25 2009 00:03:54 GMT+0700 (ICT)

สวัวสดีตอนเที่ยงคืนครับคุณ ณัชชา

  • ขอบคุณครับที่มาเยี่ยม  ทักทาย ทำความรู้จักกัน
  • ยินดีมอบให้ครับ เป็นการช่วยเผยแพร่ การเทียวเมืองไทยด้วย
  • โอกาสหน้ามาทักทายกันใหม่นะครับ
ท.ณเมืองกาฬ
เขียนเมื่อ Mon May 25 2009 00:06:57 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณครับ คุณสุ

  • ที่แวะมาทักทายช่วงดึกๆ
  • คุณนอนดึกเหมือนผมเลย
  • มีงานทำครับ ยังไมเสร็จเลย
  • ตกลงเรานอนดึกเหมือนกันนะครับ

สวัสดี ครับ คุณ P  ท.ณเมืองกาฬ

ติดตามอ่าน....ในหลาย ๆ บันทึก ของคุณ

ชอบบันทึก ฉบับนี้มาก ครับ

คิดถึงสมัย เด็ก ๆ ที่ นิทานเรื่องนี้ ผ่านหนูบ่อยมาก

ไม่เคยคิดเลยครับว่าจะมีภาคภาษาอังกฤษ ด้วย

เลยถือโอกาส มาเชียร์ ส่งเสริม คนดี ให้เขียนเรื่อง ดี ๆ อีกครับ

ขอบคุณมาก ครับ

 

นิทานเรื่องนี้ ผ่านหนู หูบ่อยมาก

ท.ณเมืองกาฬ
เขียนเมื่อ Mon May 25 2009 15:31:12 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีครับ คุณแสงแห่งความดี

  • ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมมาทักทายกันเสมอมา
  • มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กีบเรื่องราวของนิทานพื้นบ้านอีสาน
  • มีความสุขกับการทำงานก่อนเลิกงานนะครับ
ลีลาวดี
เขียนเมื่อ Wed May 27 2009 19:52:51 GMT+0700 (ICT)
  • เศร้าเกินจะเอ่ย มันจุกตรงคอหอยอ่ะ

 

ท.ณเมืองกาฬ
เขียนเมื่อ Thu May 28 2009 01:35:06 GMT+0700 (ICT)
  • ขอบคุณมากๆนะครับ  เพื่อนรัก ลีลาวดี
  • สำหรัยมิตรภาพที่มอบให้มาตลอด
  • นอนหลับฝันดีนะครับ
นาย วรชัย หลักคำ
เขียนเมื่อ Thu Aug 06 2009 15:57:08 GMT+0700 (ICT)

มันมีข้อถกเถียงกันอยู่ ครับ ลองเข้าไปที่นี่ดูนะครับ

http://www.oknation.net/blog/welder/2009/03/23/entry-1

ท.ณเมืองกาฬ
เขียนเมื่อ Sun Aug 16 2009 19:15:02 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณครับ คุณ วรชัย

ดาด้า
IP: xxx.205.228.152
เขียนเมื่อ Sat Sep 03 2011 13:10:37 GMT+0700 (ICT)

หน้ารู้จัง

ครูคลองเมือง
IP: xxx.49.248.253
เขียนเมื่อ Sun May 20 2012 18:16:29 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณค่ะจะเอาเนื้อเรื่องไปทำละคร ผลบุญทางการศึกษา อุทิศให้คุณแม่ก่องข้าวน้อยนะคะ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็น